Onbeheerst verlies van kleine hoeveelheden urine bij inspanning, hoesten of niezen
Inspanningsincontinentie ook wel stress-incontinentie genoemd, kan worden veroorzaakt door zwakke bekkenbodemspieren. Deze spieren ondersteunen de blaas en helpen het openen en sluiten van de blaashals bij het urineren te beheersen. Door het slapper worden van de bekkenbodemspieren kan ook de blaashals zakken, wat leidt tot ongewild verlies van urine als de spanning in de buik toeneemt.
Bij milde inspanningsincontinentie lekt er wat urine uit de blaas bij inspannende bezigheden. In ernstige gevallen ontsnapt de urine bij tillen of hoesten. Inspanningsincontinentie treft bijna alleen vrouwen, maar ook wel mannen na een prostaatoperatie (zie Radicale prostatectomie, Radicale prostatectomie (behandeling)).
De aandoening doet zich gewoonlijk voor tijdens en na de zwangerschap, na een operatie in het bekkengebied, na de overgang als de bekkenbodemspieren hun elasticiteit verliezen door de verminderde hoeveelheid van het hormoon oestrogeen, en bij het ouder worden. Inspanningsincontinentie kan ook in verband worden gebracht met baarmoederverzakking, endeldarmverzakking of een verzakte blaas. De kans op de aandoening neemt toe als u aan overgewicht lijdt of aan chronisch hoesten.
- Oorzaak van inspanningsincontinentie
- Bij inspanningsincontinentie kunnen de spieren van de bekkenbodem de blaas niet ondersteunen. De blaashals zakt en de sluitspier kan deze niet meer gesloten houden.
- Symfyse (kraakbeen)
- Bekkenbodemspier
- Sluitspier
- Blaas
- Baarmoeder
- Bekkenbodemspier
- Sluitspier
- Normale blaas
- Symfyse (kraakbeen)
- Verzakte blaashals
- Baarmoeder
- Verslapte spieren
- Incontinente blaas
Inspanningsincontinentie kan worden vastgesteld nadat u de arts hebt verteld hoe vaak u moet plassen, hoeveel urine u daarbij produceert en wanneer de incontinentie optreedt. De arts zal uw bekken onderzoeken om de bekkenbodemspieren te beoordelen en om te kijken of blaas of baarmoeder verzakt zijn. Eventueel kan de arts een urodynamisch onderzoek laten uitvoeren om uw blaasfunctie te beoordelen.
Bij inspanningsincontinentie zijn de volgende behandelingen mogelijk: fysiotherapie, medicijnen, een ring of een operatie. Het versterken van de bekkenbodemspieren door het doen van zogeheten Kegel-oefeningen (zie ZELFHULP: Kegel-oefeningen) is een manier om inspanningsincontinentie te bestrijden, ongeacht de oorzaak. Lijdt u aan overgewicht, dan kan uw huisarts u aanraden af te vallen.
Als bekkenbodemspieroefeningen onvoldoende helpen, komen behandeling met medicijnen (o.a. oestrogenen), een pessarium (‘ring’) of een chirurgische ingreep in aanmerking.
Een operatie levert gewoonlijk verbetering op en kan de controle over de blaasfunctie vrijwel geheel herstellen. Wel moet u er rekening mee houden dat de klachten kunnen terugkeren; ook is er een kleine kans op complicaties.
- Leeftijd
- Komt met het ouder worden vaker voor
- Geen factoren van betekenis
- Geen factoren van betekenis
- Geslacht
- Komt bijna alleen bij vrouwen voor
- Erfelijkheid
- Geen factoren van betekenis
- Leefwijze
- Geen factoren van betekenis
