Stuipen veroorzaakt door hoge koorts ten gevolge van een infectie in een deel van het lichaam, maar niet in de hersenen
Een koortsstuip is de meest voorkomende vorm van stuipen bij kinderen; één op de twintig kinderen krijgt ermee te maken. Het komt iets vaker voor bij jongens. Meestal treden de stuipen op in de eerste 24 uur van een infectieziekte met koorts, bijvoorbeeld een virusinfectie zoals keelontsteking of verkoudheid. Soms treden stuipen op in combinatie met een bacteriële infectie, bijvoorbeeld een oorontsteking of een luchtwegontsteking (bronchitis).
In sommige families komen koortsstuipen vaker voor.
De symptomen die optreden, zijn:
- bewusteloosheid (het kind reageert niet op aanspreken of aanraken);
- stuipen (ritmische schokken in armen en benen), soms voorafgegaan door een kortdurende verstijving van armen en benen. De ogen kunnen hierbij wegdraaien naar opzij en omhoog;
- de ademhaling stokt een paar seconden, wat tot een blauwige huidskleur kan leiden.
Een koortsstuip gaat binnen een paar minuten vanzelf over en kan de hersenen niet beschadigen, ook niet als de stuip zich herhaalt. Een koortsstuip is geen teken van epilepsie.
Probeer rustig te blijven. Leg uw kind op de zij of op de buik, dan kan het zich niet verslikken. Zorg dat het niet kan vallen en zich niet kan stoten of bezeren (haal het kind bijvoorbeeld uit de kinderstoel en leg het op de grond). Bel daarna direct de huisarts. Verlagen van de koorts met paracetamol helpt niet om een koortsstuip te stoppen of te voorkomen.
De stuip is meestal over als de huisarts er is, omdat de meeste koortsstuipen maar een paar minuten duren. Soms krijgt uw kind een medicijn (diazepam) om de aanval te stoppen. Dit wordt met een tubetje in de anus toegediend. De arts zal het kind onderzoeken, met name om na te gaan wat de oorzaak van de koorts kan zijn. Meestal hoeft het kind niet naar het ziekenhuis. Als de stuipen blijven terugkomen of als de arts denkt dat er meer aan de hand is (bijvoorbeeld een hersenvliesontsteking), zal deze het kind in het ziekenhuis laten opnemen. In het ziekenhuis wordt dan wat hersenvocht afgenomen (zie Ruggenprik) om na te gaan of de stuip is veroorzaakt door hersenvliesontsteking (zie Hersenvliesontsteking bij kinderen). Er kan ook ander onderzoek worden gedaan, zoals urineonderzoek of een uitstrijkje uit de keel, om bacteriële infecties op te sporen.
Eén op de drie kinderen krijgt binnen een jaar weer een koortsstuip. De kans dat het kind later epilepsie krijgt, is nauwelijks verhoogd.
- Leeftijd
- Komt vooral voor bij kinderen tussen 6 maanden en 5 jaar
- Zit soms in de familie
- Geen factor van betekenis
- Geslacht
- Komt iets vaker voor bij jongens
- Erfelijkheid
- Zit soms in de familie
- Leefwijze
- Geen factor van betekenis
