Lichen planus

Jeukende huiduitslag van kleine, verdikte rode of paarse plekjes, die dicht bij elkaar liggen

Bij lichen planus ontstaan kleine, glanzende, jeukende plekjes, die dicht bij elkaar liggen. Vaak is er geen aanwijsbare oorzaak, maar soms is de uitslag het gevolg van een reactie op medicijnen, zoals sulfonamiden (zie antibiotica) of middelen tegen reuma. Vaak gaat het samen met stress. De ziekte komt vooral voor bij mensen die ouder zijn dan dertig jaar.

Symptomen van lichen planus

De uitslag vormt plekken op de onderrug en op de binnenkant van de polsen, onderarmen en enkels. Lichen planus treedt vaak plotseling op en zit dan op een of enkele plekken, maar kan zich ook in de loop van enkele maanden over de huid verspreiden. De symptomen van lichen planus zijn:

groepen kleine, glanzende, roze of paarse, vlakke plekjes op de huid; soms is het oppervlak bedekt met een net van dunne witte lijntjes;
hevige jeuk, vooral ’s nachts.

Ook de nagels, de hoofdhuid en het slijmvlies van mond en geslachtsorganen kunnen zijn aangedaan. Als lichen planus in de nagels zit, vormen ze richels in de lengte en vallen soms af (zie afwijkingen van de nagels). Op het hoofd kan lichen planus tot kale plekken leiden. In de mond beperkt de aandoening zich meestal tot witte streepjes op het wangslijmvlies. Soms gaat het slijmvlies stuk en ontstaan er zweren (zie lichen planus van de mond).

Als het niet mogelijk is op basis van hoe het eruit ziet een diagnose te stellen, wordt er wat huidweefsel weggenomen en onder een microscoop onderzocht.

Diagnose en behandeling van lichen planus

Tegen de jeuk wordt een sterke corticosteroïdcrème of -zalf voorgeschreven. Als het op grote delen van de huid, de nagels en de hoofdhuid zit, wordt vaak een kuur corticosteroïden gegeven. Als medicijngebruik de vermoedelijke oorzaak is, moet naar een ander medicijn worden gezocht.

Lichen planus geneest meestal binnen een à twee jaar en kan donkere plekken achterlaten.