Een stralingsvrije, computergestuurde afbeeldingstechniek, waarbij een sterk magnetisch veld en radiogolven worden gebruikt.
MRI (magnetic resonance imaging) is een computergestuurde afbeeldingstechniek waarbij geen röntgenstralen, maar een sterk magnetisch veld en radiogolven worden gebruikt. Tijdens het maken van een MRI-scan komt u op een tafel te liggen die langzaam een cilinder wordt ingeschoven. Het lichaamsdeel dat wordt onderzocht, ligt in het midden van de tunnel. In de wand van de cilinder bevinden zich de magneet, zend- en ontvangstspoelen. Het aan- en uitzetten daarvan gaat gepaard met veel geluid (gebonk), daarom krijgt u een koptelefoon. U kunt zelf muziek meenemen. De laborant houdt via de koptelefoon contact met u. Heeft u u metaal in uw lichaam, bijvoorbeeld een gewrichtsprothese, metaal om botten vast te zetten of vullingen in gebitselementen? Dan moet u dat aan uw arts melden voordat de MRI-scan wordt gemaakt. Tijdens de opnames kunnen metalen voorwerpen van hun plaats losraken en ernstige schade toebrengen.
MRI-beelden kunnen worden versterkt door contrastvloeistof in te brengen om bepaalde structuren in het lichaam beter zichtbaar te maken, zoals tumoren en bloedvaten. Contrastmiddelen zijn stoffen die röntgenstraling tegenhouden. De contraststof gadolinium, die bij MRI kan worden gebruikt, veroorzaakt voor zover bekend geen bijwerkingen. Bij zwangerschap korter dan 12 weken of bij het vermoeden zwanger te zijn, moet u eerst overleggen. Dit is een veiligheidsmaatregel: het is niet aangetoond dat MRI dan schadelijk is, maar omgekeerd is ook niet bewezen dat MRI geen enkele schade veroorzaakt.
Met MRI kunnen heldere beelden van ieder lichaamsdeel worden gemaakt. De techniek is vooral nuttig voor het onderzoeken van de hersenen en het opsporen van hersentumoren. Ook is de techniek belangrijk voor het onderzoeken van de wervelkolom, vooral bij lage rugpijn. Sportblessures zoals die van de knie worden steeds vaker met MRI onderzocht. In een klein aantal gevallen wordt de techniek gebruikt voor onderzoek van de borsten. Op een MRI is de plaats van tumoren in borstweefsel nauwkeuriger te bepalen dan op gewone tweedimensionale röntgenfoto’s (zie mammografie). Omdat bij MRI geen radioactieve straling wordt gebruikt, kan de procedure vaak worden herhaald en kunnen artsen het verloop van een stoornis veilig volgen.
MRI wordt ook magnetische kernspinresonantie ofwel nucleaire magnetische resonantie genoemd. Een MRI maakt gebruik van de magnetische eigenschappen van waterstofatomen. Als de kernen van de waterstofatomen in uw lichaam in een magneetveld worden gebracht, gaan zij zich als staafmagneetjes gedragen: ze richten zich in dezelfde richting. Door korte stootjes radiogolven wordt deze orde kort verstoord. Terwijl ze zich weer naar de magneet richten, zenden ze kleine signalen uit die worden opgevangen. Deze signalen worden naar een computer gezonden die op basis van hun sterkte en plaats een beeld opbouwt.
Omdat de hoeveelheid water (en dus waterstof) in de verschillende weefsels verschilt, kunnen de afzonderlijke organen en onderdelen daarvan goed worden onderscheiden. Bij veel ziekteprocessen verandert de hoeveelheid water, zodat ook die goed opgespoord kunnen worden. Omdat water in alle organen voorkomt, kunnen ook MRI-opnamen worden gemaakt van bijvoorbeeld de botten. Met behulp van een computer wordt een beeld gereproduceerd; zo ontstaan doorsneden van het lichaam, net als bij een CT-scan.
Hoewel MRI een betrekkelijk kostbare procedure is en het maken van MRI-scans meestal langer duurt dan andere technieken, zijn er verschillende voordelen. MRI-beelden lijken op die van CT-scans, maar met MRI kan nog duidelijker onderscheid worden gemaakt tussen abnormaal weefsel zoals een tumor, en normaal weefsel. MRI-scans kunnen ook op veel meer plaatsen van het lichaam worden gemaakt. De procedure is stralingsvrij en wordt dan ook als een van de veiligste technieken beschouwd.
Een speciaal type MRI-onderzoek, MRA (Magnetic Resonance Angiography), stelt de arts in staat de bloedstroom te volgen door de signalen die van stilstaand weefsel afkomstig zijn te vergelijken met die van het stromende bloed.
- MRI-scan van de wervelkolom
- Deze MRI-scan van het onderste deel van de wervelkolom toont duidelijk de verschillende structuren, zoals spier, huid en bot.
- Tussenwervelschijf
- Ruggenmergsholte
- Spier
- Vet
- Wervel
- Huid