Aandoening van de perifere zenuwen door een tekort in de voeding
Bij een neuropathie ten gevolge van verkeerde voeding zijn de perifere zenuwen aangetast door gebrek aan essentiële voedingsstoffen (Voedingsdeficiëntie), met name die van vitaminen behorend tot het B-complex.
Wereldwijd is ondervoeding de meest voorkomende vorm van door verkeerde voeding veroorzaakte neuropathie, maar in de westerse wereld is alcohol vaker de schuldige. Zware drinkers eten vaak ook slecht, wat tot vitamine B1-gebrek kan leiden. Bovendien kan alcohol de perifere zenuwen ook rechtstreeks beschadigen. De kans op neuropathie neemt aanzienlijk toe bij mensen die langer dan tien jaar zwaar drinken.
Voedingstekorten kunnen ook ontstaan bij mensen met een eetstoornis, zoals anorexia nervosa. Mensen met een chronische darmziekte waarbij de opname van voedingsmiddelen vanuit de darm is verstoord (zie Malabsorptie, Malabsorptie), kunnen ook neuropathie krijgen.
Neuropathie ten gevolge van verkeerde voeding uit zich het eerst aan de tenen en voeten en later aan de vingertoppen. De symptomen ontstaan geleidelijk in de loop van enkele maanden of jaren en breiden zich uit van de voeten naar de benen en van de vingers naar de armen; tot deze symptomen behoren:
- gevoelloosheid;
- pijn en tinteling;
- pijn in voeten en/of handen.
Het lopen kan onzeker worden door de gevoelloosheid in voeten en benen. Als motorische zenuwcellen en zenuwvezels zijn aangedaan, kunnen geleidelijk spierzwakte en slinken van spieren optreden.
De huisarts zal de bewegingen, de reflexen en de verschillende manieren van voelen onderzoeken. Bloedonderzoek kan vitaminegebrek of leverbeschadiging door overmatig alcoholgebruik aantonen. Zo nodig wordt u verwezen naar de neuroloog, die eventueel de zenuwen elektrisch onderzoekt (zie Onderzoek van zenuwen en spieren).
Neuropathieën door verkeerde voeding worden behandeld door aanvulling van de ontbrekende voedingsstoffen of in sommige gevallen door het injecteren ervan (zie Vitaminen). Tegen de pijn kunnen pijnstillers (Analgetica) helpen, maar in bepaalde gevallen hebben die niet genoeg resultaat en kunnen er anti-epileptica of antidepressiva aan worden toegevoegd.
De zenuwbeschadiging is meestal onomkeerbaar, maar de voortschrijding kan worden gestopt.
- Leefwijze
- Slechte voeding en overmatig alcoholgebruik zijn risicofactoren
- Geen factor van betekenis
- Geen factor van betekenis
- Leeftijd
- Geen factor van betekenis
- Geslacht
- Geen factor van betekenis
- Erfelijkheid
- Geen factor van betekenis
