De functie van zenuwen en spieren kan elektrisch worden onderzocht. Door onderzoek van de zenuwen kan men nagaan of signalen door de zenuw goed worden voortgeleid. Door elektrisch spieronderzoek (EMG) kan men vaststellen of spierzwakte het gevolg is van een aandoening van de spier zelf of van de zenuw die aan de spier opdrachten geeft. Beide onderzoeken worden poliklinisch uitgevoerd. Ze duren ongeveer dertig minuten en zijn soms vervelend.
Dit onderzoek is erop gericht de mate van zenuwbeschadiging te onderzoeken bij aandoeningen zoals perifere neuropathieën.
Bij onderzoek van de zenuwgeleiding wordt een zenuw elektrisch geprikkeld en worden de reactie van de zenuw op de prikkel en de snelheid waarmee deze zich voortplant gemeten.
- Procedure De stimulator
- wordt tegen de huid gehouden om de te testen zenuw te stimuleren. Het zenuwsignaal wordt opgevangen door de elektrode een eindje verder op de zenuwbaan.
- Bedieningspaneel
- Stimulator
- Elektrode
- MONITOR: Hier wordt de elektrische activiteit zichtbaar gemaakt
- Verpleegkundige
- Zenuwgeleiding
- Hier is het beeld van een normale zenuwimpuls te zien. De zenuw wordt geprikkeld en de snelheid waarmee de impuls zich langs de zenuw voortplant wordt gemeten.
- Moment van prikkeling
- Reactie op prikkel
Bij elektromyografie wordt de elektrische activiteit van een spier gemeten met een elektrode op de huid of met een fijn naaldje in de spier. Dit gebeurt in rust, tijdens samentrekking van de spier en na prikkeling van de zenuw die aan de spier opdrachten geeft.
- Tijdens de procedure
- Met een in de spier gestoken naaldje wordt de activiteit bij rust en bij samentrekking gemeten. Met een geaarde elektrode wordt de achtergrondelektriciteit weggehaald.
- Geaarde elektrode
- Naald
- EMG-beeld
- Het normale patroon van de elektrische activiteit van een spier in rust en bij samentrekking.
- Spier in rust
- Spiersamentrekking
