Zeldzame schimmelinfecties die slechts in enkele delen van de wereld voorkomen, kunnen voor gezonde mensen een ernstige bedreiging zijn
Veel schimmels zijn alleen een gevaar voor mensen met verminderde weerstand, zoals patiënten met aids (Hiv-infectie en aids). Bij deze patiënten kunnen de schimmels zich door het hele lichaam verspreiden en ernstige, vaak dodelijke ziekten veroorzaken. Sommige zeldzame schimmels zijn echter ook voor gezonde mensen gevaarlijk. Deze schimmels komen slechts in enkele gebieden voor, waaronder delen van Europa en de VS, en treffen een groot deel van de bevolking. Niet iedereen krijgt echter symptomen.
Hieronder worden vier voorbeelden gegeven van ongewone schimmelinfecties: histoplasmose, coccidioidomycose, blastomycose en cryptococcose.
Deze ziekte, veroorzaakt door Histoplasma capsulatum, komt in Nederland voor als importziekte. De schimmel bevindt zich in de grond en in de uitwerpselen van vogels en vleermuizen. Mensen worden geïnfecteerd door het inademen van sporen van de schimmel. De symptomen (hoesten en koorts), doen denken aan tuberculose (Tuberculose).
Deze ziekte, veroorzaakt door Coccidioides immitis, wordt ook wel woestijnkoorts genoemd. De schimmel komt voor in de woestijnen van het westen van de VS en in delen van Midden- en Zuid-Amerika. Mensen raken geïnfecteerd door het inademen van in de lucht zwevende schimmelsporen, die in de longen gaan groeien, en hoesten en koorts veroorzaken. In het longweefsel kunnen holten ontstaan. De ziekte verspreidt zich zelden naar andere delen van het lichaam.
Deze ziekte, veroorzaakt door Blastomyces dermatitidis, komt in verschillende gebieden voor, onder andere in de VS. De schimmel veroorzaakt op de huid niet-jeukende plekken, die zich ontwikkelen tot zweertjes met een duidelijke rode rand. Aantasting van de longen leidt tot hoesten en koorts. Soms veroorzaakt de schimmel pijnlijke zwellingen in de botten.
Deze ziekte, ook wel Europese blastomycose genoemd, wordt veroorzaakt door inademing van de schimmel Cryptococcus neoformans. De ziekte tast bij mensen met een verminderde weerstand, zoals aidspatiënten, vooral de hersenen aan en veroorzaakt hoofdpijn en koorts, maar kan ook de huid, botten en longen aantasten.
De diagnose cryptococcose wordt gesteld door het kweken van de schimmel uit het bloed, speeksel of hersenvocht, of door onderzoek van het bloed op antistoffen. Soms wordt een röntgenfoto (Röntgenopname (test)) van de borstkas gemaakt, of een MRI-scan van de hersenen.
Meestal bestaat de behandeling uit het toedienen van orale of intraveneuze antischimmelmiddelen (Antimycotica). De meeste mensen herstellen volledig, maar voor mensen met verminderde weerstand kan de infectie dodelijk zijn.
- Leefwijze
- Het bezoeken van of wonen in een gebied waar de ziekte heerst, is een risicofactor
- Geen factoren van betekenis
- Geen factoren van betekenis
- Leeftijd
- Geen factoren van betekenis
- Geslacht
- Geen factoren van betekenis
- Erfelijkheid
- Geen factoren van betekenis
