Ontsteking van enig deel van het uveale traject, een groep samenhangende structuren in het oog
De uvea bestaat uit verscheidene samenhangende structuren: de iris (het gekleurde deel van het oog), het ciliair lichaam (een kringspier achter de iris) en het vaatvlies (een weefsellaag die het lichtgevoelige netvlies ondersteunt). De aandoening kan de iris en/of het ciliair lichaam treffen (cyclitis of iritis) of het vaatvlies (chorioïditis). Als de afwijking niet wordt behandeld, kan het gezichtsvermogen ernstig worden aangetast.
Uveïtis wordt meestal veroorzaakt door een auto-immuunstoornis, waarbij het lichaam de eigen weefsels aanvalt, zoals juveniele reumatoïde artritis. Er kan verband bestaan met algemene ontstekingen, zoals spondylitis en sarcoïdose. De aandoening kan zich ook voordoen bij infectieziekten, waaronder tuberculose en syfilis.
Bij uveïtis kan slechts één oog aangetast zijn. Bij iritis kunnen zich na verloop van uren of dagen de volgende symptomen ontwikkelen:
- roodheid en tranen van het oog;
- gevoeligheid voor fel licht;
- wazig zien;
- pijn in het oog;
- kleine, onregelmatig gevormde pupil.
De symptomen van chorioïditis zijn:
- wazig zien;
- vlekjes of wazigheid in het gezichtsveld.
Raadpleeg onmiddellijk uw huisarts als uw oog rood en pijnlijk wordt of als u wazig ziet.
Het grootste gevaar van iritis is dat de ontstoken iris aan de lens gaat kleven. Dit verhindert een normale vochtafvoer door de pupil, zodat de druk in het oog oploopt (zie Acuut glaucoom). De drukverhoging die niet op tijd wordt behandeld, kan tot blindheid leiden. Ook de kans op staar is vergroot. Herhaalde aanvallen kunnen tot blijvende schade aan de iris en slechtziendheid leiden.
Soms kunnen delen van het netvlies onherstelbaar beschadigd worden door chorioïditis, met als gevolg gedeeltelijk of totaal gezichtsverlies in het desbetreffende oog.
Bij een vermoeden van uveïtis kan spleetlamponderzoek (zie Spleetlamponderzoek> ) en onderzoek met de oogspiegel worden uitgevoerd. Als het de eerste keer is, zijn waarschijnlijk enkele onderzoeken nodig om de oorzaak te achterhalen.
De arts kan oogdruppels voorschrijven om de pupil te verwijden en te voorkomen dat de iris aan de lens kleeft, of corticosteroïde oogdruppels om de ontsteking te verminderen (Geneesmiddelen voor de ogen). Behandeling van uveïtis is meestal effectief, maar de aandoening heeft de neiging terug te komen.
- Leeftijd
- Risicofactor afhankelijk van de oorzaak
- Risicofactor afhankelijk van de oorzaak
- Risicofactor afhankelijk van de oorzaak
- Geslacht
- Risicofactor afhankelijk van de oorzaak
- Erfelijkheid
- Risicofactor afhankelijk van de oorzaak
- Leefwijze
- Risicofactor afhankelijk van de oorzaak
