Tinnitus, fluiten: geluiden in een of beide oren bij afwezigheid van extern geluid
Mensen met tinnitus horen geluiden die binnen in het oor ontstaan. Het kunnen hoge, suizende, fluitende, bulderende of sissende geluiden zijn. Soms variëren ze qua intensiteit en volgen ze het ritme van de hartslag, maar meestal klinken ze onafgebroken. Bij sommige mensen duren de perioden van tinnitus kort, voor anderen is het een permanente situatie.
In vele gevallen gaat tinnitus gepaard met slechthorendheid, en de kans erop is groter als u eerder blootgesteld bent geweest aan harde geluiden. De aandoening komt vaker voor bij ouderen en treft ongeveer drie van de tien mensen boven de zestig.
De meeste mensen met tinnitus zijn zich alleen van de geluiden bewust als ze aandachtig luisteren, maar voor anderen kan de aandoening storend zijn en leiden tot problemen met de concentratie of het in slaap vallen (zie Slapeloosheid, Slaapstoornissen). In die gevallen kan tinnitus zelfs tot depressiviteit (Depressie) en angstaanvallen (Angststoornissen) leiden.
Tinnitus kan zonder duidelijke oorzaak ontstaan, maar gaat meestal gepaard met bepaalde ooraandoeningen zoals presbyacusis, lawaaidoofheid (Lawaaidoofheid) of de ziekte van Ménière (Ziekte van Ménière).
Soms kan tinnitus het gevolg zijn van een gebrek aan rode bloedlichaampjes die zuurstof vervoeren (zie Anemie) of een overactieve schildklier (zie Hyperthyreoïdie). Andere oorzaken van tinnitus zijn onder meer hoofdletsel en het gebruik van enkele geneesmiddelen zoals aspirine (zie Pijnstillers, Analgetica) en bepaalde antibiotica. Tinnitus in slechts één oor kan een symptoom zijn van een tumor die de gehoorzenuw aantast (zie Acusticusneurinoom. Dit is echter zeer zeldzaam.
Als u tinnitus krijgt, vooral in slechts één oor, raadpleeg dan een arts.
De arts zal uw oor onderzoeken met een kijkinstrument dat otoscoop of oorspiegel wordt genoemd (zie Otoscopie) en kan een gehoortest doen (Gehoortesten (test)). De arts kan andere onderzoeken laten verrichten om naar een diepere oorzaak te zoeken, zoals een bloedtest op bloedarmoede, een CT- of MRI-scan om een tumor uit te sluiten.
Als er een onderliggende oorzaak wordt gevonden en succesvol is behandeld, kan de tinnitus verbeteren. Als deze aanhoudt, kan de arts een zogenoemde maskeerder voorschrijven. Dit instrument, in of achter het oor gedragen zoals een gehoorapparaat, brengt geluiden voort die u afleiden van de tinnitus. Als tinnitus gepaard gaat met slechthorendheid, kan een gehoorapparaat (Gehoorapparaten (behandeling)) verlichting brengen door u beter bewust te maken van achtergrondgeluiden en inwendige geluiden te maskeren. Vele mensen met tinnitus merken dat ze zich door achtergrondgeluiden, zoals muziek, minder bewust zijn van de geluiden in hun oren.
Als tinnitus bijzonder storend is of tot depressiviteit of angst leidt, kunnen counseling (Counseling), zelfhulpgroepen of ontspanningsoefeningen helpen.
- Leeftijd
- Komt vaker voor boven 60 jaar
- Geen factoren van betekenis
- Geen factoren van betekenis
- Leefwijze
- Eerdere blootstelling aan extreem geluid is een risicofactor
- Geslacht
- Geen factoren van betekenis
- Erfelijkheid
- Geen factoren van betekenis
