Eileiderontsteking, ook wel salpingitis of adnexitis genoemd, en in het Engels pelvic inflammatory disease (PID), is een ontsteking van de vrouwelijke voortplantingsorganen in het kleine bekken. Vaak maar niet altijd ontstaat deze als gevolg van een seksueel overdraagbare aandoening (SOA)
Een eileiderontsteking (PID) komt vaak voor. Hierbij zijn de eileiders ontstoken als gevolg van een infectie. De ziekte komt vooral voor bij seksueel actieve vrouwen. Aangezien er soms geen duidelijke symptomen zijn, worden gevolgen ervan soms pas bij onderzoek naar onvruchtbaarheid ontdekt (zie Verminderde vruchtbaarheid bij de vrouw, Verminderde vruchtbaarheid bij de vrouw).
Een PID wordt nogal eens veroorzaakt door een seksueel overdraagbare aandoening, zoals chlamydia (Eileiderontsteking ten gevolge van Chlamydia) of gonorroe (Gonorroe). De kans dat een infectie met deze bacteriën ook daadwerkelijk een ontsteking veroorzaakt, is groter in aansluiting op een menstruatie, een miskraam of zwangerschapsafbreking (Beëindiging zwangerschap (behandeling)), in het kraambed of bij het plaatsen van een spiraaltje. De infectie verspreidt zich vanuit de baarmoedermond omhoog via de baarmoeder naar de eileiders.
Een eileiderontsteking hoeft geen klachten te geven, zeker als deze door chlamydia wordt veroorzaakt. Vaak zijn er echter wel klachten, zoals:
- pijn in de onderbuik;
- koorts;
- abnormale vaginale afscheiding;
- langdurige menstruatie (zie Menorragie, Menorragie);
- pijn tijdens de geslachtsgemeenschap;
- bloedverlies na de gemeenschap (vooral bij chlamydia).
Een acute ontsteking in het kleine bekken geeft hevige buikpijn, met soms misselijkheid en braken. Door een eileiderontsteking kunnen de eileiders afgesloten raken, met verminderde vruchtbaarheid als gevolg. Ook bestaat er na zo’n ontsteking meer kans op een buitenbaarmoederlijke zwangerschap (Buitenbaarmoederlijke zwangerschap). De ontsteking kan zich ook naar andere organen in het bekken en in de buikholte uitbreiden.
Als uw huisarts vermoedt dat u een acute eileiderontsteking hebt, zal deze uw buik onderzoeken, een inwendig onderzoek doen en een kweek van de baarmoederhals nemen om te onderzoeken welke bacteriën de ontsteking veroorzaken. Vaak kijkt hij ook de urine na en doet hij bloedonderzoek.
Als de diagnose eileiderontsteking is gesteld, krijgt u antibiotica en zo nodig pijnstillers. Over het algemeen krijgt u bij een ernstige eileiderontsteking ook rust voorgeschreven, om de ontsteking goed te laten genezen. Aan gemeenschap zult u zo lang u pijn hebt waarschijnlijk weinig behoefte hebben. Indien de ontsteking werd veroorzaakt door een SOA, is het verstandig dat uw partner zich ook daarop laat testen. Dan kan worden bepaald of hij de bacterie ook bij zich draagt en kan herbesmetting worden voorkomen (zie Soa voorkomen). Als u ernstig ziek bent, is soms een ziekenhuisopname noodzakelijk om u via een infuus antibiotica te geven. Twijfelt de gynaecoloog eraan of het daadwerkelijk een PID is, dan kan hij een echo maken om een andere oorzaak voor de buikpijn uit te sluiten. Uiteindelijk kan de gynaecoloog een laparoscopie (Laparoscopie (test en behandeling)) doen om de buikholte te bekijken.
- Leeftijd
- Komt voor in de leeftijdsfase waarin vrouwen menstrueren
- Geen factor van betekenis
- Leefwijze
- Risicofactor is onbeschermd seksueel contact
- Erfelijkheid
- Geen factor van betekenis
