Verwonding van een zenuw die hersenen of ruggenmerg verbindt met een ander lichaamsdeel
Perifere zenuwen kunnen door een verwonding beschadigd raken, met als gevolg spierverslapping en gevoelloosheid in het lichaamsdeel dat door de zenuw wordt voorzien. De zenuw kan geheel of gedeeltelijk zijn doorgesneden of zijn samengedrukt. De schade hoeft niet blijvend te zijn, doordat de perifere zenuwen opnieuw kunnen uitgroeien en herstellen.
In het lichaamsdeel dat door de gekwetste zenuw wordt verzorgd, kunnen de volgende symptomen ontstaan:
- Tinteling en gevoelloosheid;
- Spierverslapping of -verlamming;
- Spieratrofie (slinken van de spieren).
De ernst van de symptomen hangt af van de mate van beschadiging.
De dokter zal de spierkracht, het gevoel en de reflexen in het aangedane lichaamsdeel onderzoeken. Zo nodig wordt in het ziekenhuis door middel van elektrisch onderzoek (Onderzoek van zenuwen en spieren (onderzoek)) de ernst van de zenuwbeschadiging nader bepaald.
Behandeling is soms niet nodig, als de zenuw alleen maar is samengedrukt. Na een paar weken kan men door lichamelijk onderzoek en door elektrisch onderzoek nagaan of er verbetering is ingetreden. Soms moet de druk op de zenuw door een operatie worden opgeheven.
Als de zenuw volledig is doorgesneden, kan deze niet uit zichzelf herstellen en moet de continuïteit operatief worden hersteld (Microchirurgie). Na de operatie kan fysiotherapie (Revalidatiegeneeskundige behandeling) wenselijk zijn om de werking en kracht van de spieren te herstellen. Volledig herstel is niet gegarandeerd; er kunnen restsymptomen overblijven.
- Leeftijd
- Geen factor van betekenis
- Geen factor van betekenis
- Geen factor van betekenis
- Geslacht
- Geen factor van betekenis
- Erfelijkheid
- Geen factor van betekenis
- Leefwijze
- Geen factor van betekenis
