Langdurige emotionele reactie op een extreme persoonlijke ervaring
Posttraumatische stressstoornis (PTSS)treedt op als iemand een ongewoon stressvolle gebeurtenis meemaakt of daar getuige van is, wat nadien langdurige intense emoties opwekt. Gebeurtenissen waarbij iemands leven en persoonlijke veiligheid worden bedreigd, kunnen zijn: natuurrampen, ongelukken, martelingen of aanrandingen.
Ongeveer 10 procent van de mensen heeft op enig moment van zijn leven een PTSS. Kinderen en ouderen hebben er sneller last van, evenals mensen die geen steun krijgen of eerder een psychiatrische stoornis (Geestelijke gezondheid) hebben gehad.
De symptomen van PTSS treden vaak snel na het voorval op, maar soms pas na weken en heel af en toe zelfs na jaren. Als de symptomen vier weken aanhouden, spreken we van een PTSS. De eerste vier weken is sprake van een ‘acute stressreactie’. Symptomen:
- Zich opdringende gedachten en herhaaldelijke herbelevingen van de gebeurtenis;
- Overdag plotselinge herbelevingen van de gebeurtenis;
- Paniekaanvallen met symptomen zoals benauwdheid en flauwvallen;
- Weigeren om aan de gebeurtenis te worden herinnerd;
- Slaapstoornissen en nachtmerries;
- Slechte concentratie;
- Geïrriteerdheid.
Iemand met PTSS kan zich emotioneel afstandelijk, onthecht en vervreemd van familie en vrienden gedragen. Hij kan de interesse in dagelijkse activiteiten verliezen. Ook andere psychiatrische stoornissen, zoals depressie of angststoornissen, kunnen optreden. Soms leidt de aandoening tot alcohol- of drugsmisbruik.
De arts zal de ernst van de symptomen vaststellen en vragen of u eerder psychische problemen hebt gehad. In gesprekstherapie (Counseling) kunt u over uw ervaringen praten en daarnaast kunnen medicijnen zoals antidepressiva worden gebruikt. Deze benadering geeft vaak binnen acht weken verbetering. De medicijnen moeten soms ten minste een jaar worden gebruikt. Soms kan de aandoening jaren duren. Een aantal symptomen kan blijvend zijn. Er is kans dat de aandoening terugkeert als u andere traumatische gebeurtenissen meemaakt.
- Leeftijd
- Komt het meest voor bij kinderen en ouderen
- Personen met angstreacties hebben een hoger risico
- Personen met angstreacties hebben een hoger risico
- Geslacht
- Personen met angstreacties hebben een hoger risico
- Erfelijkheid
- Personen met angstreacties hebben een hoger risico
- Leefwijze
- Personen met angstreacties hebben een hoger risico