Bloeding tussen de twee buitenste vliezen die de hersenen omgeven (de subdurale ruimte)
Bij een subdurale bloeding is een bloedvat tussen de twee buitenste hersenvliezen gescheurd door hoofdletsel. Dit kan een ernstig ongeval zijn, maar ook een schijnbaar onbeduidend stootje dat meteen weer wordt vergeten. Een subdurale bloeding is een belangrijke doodsoorzaak bij boksers. Naarmate zich meer bloed ophoopt, drukt het steeds meer op het omringende hersenweefsel, wat symptomen zoals hoofdpijn en verwardheid veroorzaakt. Een subdurale bloeding kan levensbedreigend zijn en vereist onmiddellijke behandeling
Bij hersenletsel kan binnen enkele minuten bloeding optreden (acute subdurale bloeding) of het bloed kan zich langzaam over een aantal dagen of weken ophopen (chronische subdurale bloeding).
Een acute subdurale bloeding kan optreden door een harde klap op het hoofd, bijvoorbeeld bij een verkeersongeluk of bij sport. De bloeding begint onmiddellijk en het bloed hoopt zich snel op.
Een chronische subdurale bloeding kan voortkomen uit licht hoofdletsel, dat onbeduidend kan lijken. De bloeding gaat langzaam en het kan maanden duren voor de bloedophoping zo groot is dat zich klachten voordoen. Een chronische subdurale bloeding komt vooral voor op hogere leeftijd, vooral bij ouderen die vaak vallen, en bij alcoholisten. Aandoeningen of behandelingen (bloedverdunners) die de bloedstolling verminderen (Geneesmiddelen die de stolling remmen), verhogen eveneens de kans op een chronische subdurale bloeding.
De symptomen kunnen zich binnen enkele uren tot een paar maanden na het oplopen van het hoofdletsel ontwikkelen, afhankelijk van het acuut of chronisch zijn van de bloeding. In beide gevallen zijn de symptomen variabel van aard en ernst. Tot de symptomen van een acute subdurale bloeding behoren tekenen van drukverhoging in de schedel:
- hoofdpijn
- slaperigheid;
- verwardheid;
- coma.
Tot de symptomen van een chronische subdurale bloeding behoren:
- hoofdpijn;
- verwardheid en slaperigheid die geleidelijk ontstaan;
- dementieel beeld.
Bij beide typen kunnen zich ook toevallen, overgeven en spierzwakte of verlamming aan één kant van het lichaam voordoen. Als deze symptomen ontstaan, moet u onmiddellijk medische hulp inroepen.
Als de huisarts vermoedt dat u een subdurale bloeding hebt, verwijst deze u snel naar de neuroloog. Deze laat een CT-scan of MRI
maken om naar een bloedophoping te zoeken.
Als de diagnose wordt bevestigd, is het wellicht noodzakelijk dat er een gaatje in de schedel wordt geboord om het bloed af te voeren.
Als een chronische subdurale bloeding klein is en weinig klachten geeft, controleert men de patiënt regelmatig en kan het stolsel vanzelf verdwijnen.
In alle gevallen wordt de prognose bepaald door de grootte en plaats van de bloeding. Veel mensen met een chronische subdurale bloeding herstellen voorspoedig, hoewel er verlammingsverschijnselen als restsymptomen kunnen blijven bestaan. Als de bloeding groot is, kan deze dodelijk zijn.
- Subdurale bloeding
- Bloeding tussen de dura mater en de arachnoidea, twee van de hersenvliezen rond de hersenen.
- Schedel
- Hersenen
- locatie
- Schedel
- Hoofdhuid
- Dura mater
- Arachnoidea
- normaal
- Dura mater
- Schedel
- Bloedstolsel
- Arachnoidea
- Subdurale bloeding
- Leeftijd
- Een van de typen komt meer voor bij ouderen
- Geen factor van betekenis
- Geen factor van betekenis
- Leefwijze
- Contactsporten en overmatig alcoholgebruik zijn risicofactoren
- Geslacht
- Geen factor van betekenis
- Erfelijkheid
- Geen factor van betekenis