Zeldzame aandoening die door beschadiging van de omhulling van de zenuwvezels in de perifere zenuwen spierzwakte doet ontstaan
Het syndroom van Guillain-Barré (acute inflammatoire demyeliniserende polyradiculoneuropathie) is een zeldzame aandoening die vroeger in sommige gevallen levensbedreigend was. De aandoening veroorzaakt een voortschrijdende spierzwakte en gevoelloosheid en kan in dagen tot weken tot ernstige verlamming leiden.
De meeste mensen maken voorafgaande aan de ziekte een infectie door. Een maag-darminfectie met Campylobacter jejuni komt het meest voor. De ziekte ontstaat door een abnormale immuunreactie tegen de bacterie of het virus dat de infectie veroorzaakt (zie Voedselvergiftiging).
Bij het syndroom van Guillain-Barré vallen de antilichamen die als reactie op een infectie worden gevormd, de perifere zenuwen aan, waardoor deze ontstoken raken. Meestal ontstaan de eerste verschijnselen aan de benen, waarna armen, romp en hoofd volgen, maar het kan ook juist andersom gaan.
De aandoening kan een redelijk goedaardig karakter hebben, maar kan in ernstige gevallen slik- en ademhalingsproblemen veroorzaken. In die gevallen kunnen kunstmatige voeding en ademhalingsondersteuning nodig zijn. Jaarlijks krijgt circa één op de honderdduizend mensen het syndroom.
De symptomen kunnen zich in enkele dagen of weken ontwikkelen en omvatten:
- Spierverslapping, zich veelal vanuit de benen verbreidend naar armen, romp en hoofd; bij uitzondering precies andersom;
- Gevoelloosheid en tinteling van de ledematen.
In ernstige gevallen treden de volgende verschijnselen op:
- Verlamming van de ledematen;
- Moeite met slikken en praten;
- ademhalingsproblemen.
De dokter vermoedt de diagnose waarschijnlijk al aan de hand van de symptomen en verwijst u naar de neuroloog. Deze onderzoekt doorgaans het geleidingsvermogen van de zenuwen (zie Onderzoek van zenuwen en spieren) en doet een ruggenprik (Ruggenprik (lumbaalpunctie) (onderzoek)) voor onderzoek van het eiwit- en celgehalte van het lumbaalvocht. Tevens zal een zenuwgeleidingsondezoek worden verricht.
Ziekenhuisopname ter observatie is noodzakelijk. De ontwikkeling van de ziekteverschijnselen kan worden afgeremd door intraveneuze toediening van immunoglobulinen. Als zich toch ademhalingsproblemen voordoen, kan ademhalingsondersteuning nodig zijn (zie Intensive care, Op de intensive care (omgeving)). Bij slikproblemen wordt met een infuus of via een slangetje in de maag gevoed. Tijdens de herstelfase kan fysiotherapie (Revalidatiegeneeskundige behandeling) nodig zijn om de verzwakte spieren meer kracht te geven.
De meeste mensen met het syndroom van Guillain-Barré herstellen. Lichte symptomen gaan binnen een paar maanden over, maar in ernstige gevallen kan de spierzwakte vele maanden blijven bestaan. Drie procent van de patiënten met het syndroom van Guillain-Barré overlijdt aan de ziekte door ademhalingsproblemen.
- Leeftijd
- Geen factor van betekenis
- Geen factor van betekenis
- Geen factor van betekenis
- Geslacht
- Geen factor van betekenis
- Erfelijkheid
- Geen factor van betekenis
- Leefwijze
- Geen factor van betekenis
