Echoscopie bij zwangerschap (test)
Bij een echoscopie worden met behulp van geluidsgolven afbeeldingen gemaakt van de baarmoederholte. Dit onderzoek wordt tijdens de zwangerschap gedaan om te kijken of een foetus er normaal uitziet, hoe ver de zwangerschap gevorderd is en hoe de groei is. Met een echoapparaat wordt over buik van de vrouw bewogen. De kop van het echoapparaat bevat een zender (transducer), die hoogfrequente onhoorbare geluidsgolven (ultrageluid) uitzendt. Deze geluidsgolven worden weer teruggekaatst naar de echokop. Daarna worden ze omgezet in beelden. De onderzoeker bekijkt de beelden op een monitor.
Echoscopisch onderzoek is ook mogelijk bij bepaalde zwangerschapsproblemen. Zo is het vaak mogelijk een afwijking aan de ruggenwervels bij het kind (‘open rug’ of neuraalbuisdefect) op te sporen, en ook sommige aangeboren hartafwijkingen. Rond de twintig weken zwangerschap wordt aan iedere zwangere vrouw een structureel echoscopisch onderzoek (SEO) aangeboden om ernstige aangeboren afwijkingen uit te sluiten. Hierbij kijkt men naar de wervelkolom, het gezicht, de armen en benen en de inwendige organen van het kind (zoals het hart, de hersenen, de longen, het middenrif, de maag, de nieren, de blaas, de wervelkolom, het skelet). Een echo doet geen pijn en kan, voor zover bekend, geen kwaad.
- Tijdens het onderzoek
- Men smeert wat gel op de huid en beweegt de transducer met lichte druk over de buik. Op de monitor verschijnt het beeld van een bewegende foetus.
- Echoscopist
- Echo-transducer
- Gel
- Monitor
- Scan van de foetus
- Het plaatje toont een foetus van 24 weken in de baarmoeder.
ECHOSCOPIE
- Hand
- Gezicht
Andere gerelateerde onderwerpen