Onwillekeurige, herhaalde samentrekkingen van een of meer spieren (zenuwtics)
Zenuwtrekkingen treden op als een spier of een groep spieren die door perifere zenuwen worden verzorgd, herhaaldelijk, ongewild en stereotiep samentrekken. Vaak treden ze in het gelaat op, maar ongewilde bewegingen van de ledematen, grommen of keelschrapen komen ook voor. De trekkingen zijn pijnloos. Ze kunnen degene die ze heeft, echter in verlegenheid brengen en pestgedrag bij anderen opwekken. Zenuwtrekkingen ontwikkelen zich gewoonlijk in de kindertijd en komen meer voor bij jongens.
De oorzaak is over het algemeen onbekend, maar stress is mogelijk een aanleiding. Als het kind moe of druk is, nemen de zenuwtrekkingen toe. Bij het syndroom van Gilles de la Tourette, een zeldzame erfelijke aandoening die meer bij jongens voorkomt, gaan ongewilde bewegingen van hoofd, armen en benen gepaard met roepen en schelden en het trekken van grimassen.
Een zenuwtrekking duurt meestal maar heel kort, maar kan zich een aantal malen snel achtereen herhalen. Het gaat bijvoorbeeld om:
- Snel, onbeheerst knipperen met de ogen;
- Trekken van de spieren rond de mond;
- Schouders ophalen of trekbewegingen met de nek;
- Ongewild samentrekken van het middenrif, dat gegrom of gehik veroorzaakt.
Zenuwtrekkingen kunnen gedurende korte tijd worden onderdrukt, maar dit levert weer meer spanning op voor degene die ze heeft. Als het kind aandachtig bezig is of slaapt, blijven de trekkingen meestal achterwege. Het syndroom van Gilles de la Tourette kan gepaard gaan met fobieën en leermoeilijkheden.
Raadpleeg de huisarts bij blijvende zenuwtrekkingen. Vaak is behandeling niet nodig, maar in sommige gevallen wordt Psychoanalytische psychotherapie aanbevolen. Bij ernstige klachten kan de arts voor korte tijd een kalmeringsmiddel voorschrijven.
De trekkingen bij het syndroom van Gilles de la Tourette kunnen worden onderdrukt met het antipsychoticum haloperidol. Dit middel geeft echter vooral bij langdurig gebruik risico op het ontstaan van andere abnormale bewegingen, met name rond de mond. De behandeling van de problemen die met deze ziekte samenhangen, zoals fobieën en leermoeilijkheden, vereist vaak gespecialiseerde hulp.
Zenuwtrekkingen, vooral die bij kinderen, verdwijnen over het algemeen binnen een jaar. Soms blijven de trekkingen echter tot in de volwassenheid bestaan. Het syndroom van Tourette is een ongeneeslijke aandoening, die geen invloed heeft op de levensverwachting.
- Leeftijd
- Komt meer voor bij kinderen
- Stress is een risicofactor; overige factoren hangen af van de oorzaak
- Geen factor van betekenis
- Geslacht
- Komt meer voor bij mannen
- Leefwijze
- Stress is een risicofactor; overige factoren hangen af van de oorzaak
- Erfelijkheid
- Geen factor van betekenis
