Geneesmiddelen voor de behandeling van de bacteriële infectie tuberculose (tbc)
- ethambutol
- isoniazide
- pyrazinamide
- rifabutine
- rifampicine
Geneesmiddelen tegen tuberculose zijn antibiotica (Antibiotica) voor de behandeling van de besmettelijke bacteriële infectie tuberculose (Tuberculose). De infectie ontstaat meestal in de longen, maar kan zich verspreiden naar andere lichaamsdelen, zoals de nieren, de lymfklieren en in sommige gevallen de vliezen op de hersenen en het ruggenmerg (zie Meningitis. Meestal wordt een langdurige kuur van verschillende middelen tegen tuberculose gegeven, om te voorkomen dat er stammen van bacteriën ontstaan die resistent zijn tegen een bepaald middel.
Als de diagnose tbc is gesteld, wordt daarna een kweek gemaakt van de veroorzakende bacterie, om te testen voor welke geneesmiddelen deze het meest gevoelig is. In afwachting van de testresultaten, die tot twee maanden op zich kunnen laten wachten, zal de arts een combinatiebehandeling voorschrijven van drie of vier middelen die oraal moeten worden ingenomen. De middelen die het meest worden gebruikt, zijn isoniazide, pyrazinamide, ethambutol en rifampicine. Uit de testresultaten blijkt later welke middelen het meest effectief zullen zijn. Met die middelen wordt meestal nog zes tot negen maanden behandeld totdat zeker is dat de infectie uitgeroeid is. Soms wordt deze behandeling nog langer voortgezet, afhankelijk van het orgaan dat aangedaan is. Als bijvoorbeeld door de infectie een hersenvliesontsteking is ontstaan, zal de behandeling vaak twaalf maanden duren.
Het is belangrijk de instructies van de arts op te volgen en de kuur af te maken. Als dat niet gebeurt, is het mogelijk dat de bacterie niet uitgeroeid is en dat hij resistent wordt tegen de gebruikte middelen. Met de ontstane resistente stam kunnen anderen dan weer besmet raken.
Middelen tegen tuberculose kunnen verschillende bijwerkingen hebben, waaronder misselijkheid, braken, huiduitslag en buikpijn. Isoniazide, pyrazinamide en rifampicine kunnen schadelijk zijn voor de lever en de nieren. Daarom zal de arts regelmatig de nier- en leverfunctie testen. Isoniazide kan daarnaast ook de zenuwen aantasten, waardoor een zekere gevoelloosheid of tintelingen in handen en voeten kunnen ontstaan. In zeldzame gevallen kan ethambutol de zenuwen in de ogen beschadigen, waardoor gezichtsstoornissen kunnen ontstaan. Wie dit middel gebruikt, wordt daarom aangeraden regelmatig de ogen te laten testen.
