De natuurlijke omgeving kan een bron van gevaar zijn. Naarmate men meer vrije tijd krijgt en meer gaat reizen, neemt de kans dat men in een levensbedreigende situatie terechtkomt toe. Hoewel het menselijk lichaam zich tot op zekere hoogte aanpast, is het niet bestand tegen vergiften en langdurige blootstelling aan extreme weersomstandigheden.
Dit hoofdstuk begint met onbedoelde of opzettelijke overdosering van medicijnen en drugs, en vergiftiging. Bij volwassenen is een overdosis vaak opzettelijk; bij kinderen is vergiftiging meestal het gevolg van het per ongeluk drinken van huishoudchemicaliën.
Vervolgens komen aandoeningen als gevolg van extreme weersomstandigheden aan de orde. Warmtestuwing en zonnesteek zijn het gevolg van een te lang verblijf in extreme hitte. Bij onderkoeling daalt de lichaamstemperatuur, als gevolg van excessieve kou, tot een levensgevaarlijk niveau. Als lichaamsweefsels koud genoeg worden, kunnen ze bevriezen. Bevriezing bedreigt vooral ledematen die onvoldoende bedekt zijn.
Ook blootstelling aan extreme drukverschillen kan ziekte veroorzaken, zoals daarna wordt beschreven. Hoogteziekte treft niet alleen bergbeklimmers, maar ook mensen die een bezoek brengen aan een hooggelegen stad, terwijl ze niet gewend zijn zo hoog te komen. Caissonziekte of duikersziekte is het gevolg van een snelle afname van druk, als men na een verblijf diep onder water te snel naar boven komt.
Daarna volgen situaties die de zuurstoftoevoer naar de hersenen afsnijden. Verdrinking en bijna-verdrinking worden veroorzaakt doordat water de normale ademhaling belemmert. Het meer algemene begrip asfyxie wordt gebruikt voor een zuurstoftekort dat een breder scala van oorzaken heeft, zoals een vreemd voorwerp in de keel of koolmonoxidevergiftiging.
Het hoofdstuk eindigt met vergiftiging door de beet van een slang of spin en de steek van een schorpioen, verwondingen waarmee u te maken kunt krijgen in het buitenland. Dergelijke verwondingen zijn pijnlijk, maar zelden levensbedreigend.
