Een tekort aan voedingsstoffen die voor het functioneren van het lichaam onontbeerlijk zijn
Voedingsdeficiëntie betekent dat het lichaam te weinig van één of meer onontbeerlijke voedingsstoffen binnenkrijgt. In ontwikkelingslanden zijn deficiënties gewoonlijk het gevolg van armoede en gebrek aan eten. In het Westen worden ze vooral veroorzaakt door aandoeningen die het innemen of opnemen van voedingsstoffen verhinderen of door extreem vrijwillig afvallen. Tekorten vallen met name op als het lichaam juist meer voedingsstoffen nodig heeft, zoals tijdens een groeispurt in de puberteit.
Er zijn twee soorten deficiënties: een algemeen tekort aan calorieën en alle voedingsstoffen, en tekorten aan bepaalde voedingsstoffen. Een algemeen tekort kan het gevolg zijn van slecht eten tijdens een zware ziekte of na een operatie. Ook kan het een gevolg zijn van een extreem vermageringsdieet of moedwillig hongeren, zoals bij anorexia nervosa (Anorexia nervosa). Mensen kunnen ook hun voeding verwaarlozen vanwege andere psychische problemen, zoals depressiviteit (Depressie) of een alcoholverslaving (Alcoholverslaving). Een algemeen tekort kan ook een lichamelijke oorzaak hebben, zoals het slecht opnemen van voedingsstoffen door de dunne darm (zie Malabsorptie). Symptomen van een algemene voedingsdeficiëntie zijn onder meer gewichtsverlies, spierslapte en vermoeidheid.
Specifieke tekorten aan voedingsstoffen treden op als mensen op grond van bepaalde overtuigingen hun voedingspatroon aanpassen. Soms veroorzaakt een slechte opname van voedingsstoffen in de dunne darm het tekort aan een bepaalde stof. Zo kan de ziekte van Crohn (Ziekte van Crohn) het laatste stukje van de dunne darm, waar de vitamine B12 wordt opgenomen, aantasten. Specifieke voedingsstoftekorten veroorzaken verschillende aandoeningen, waaronder bloedarmoede vanwege tekort aan ijzer (Anemie door ijzertekort) en de botaandoeningen osteomalacie en rachitis (Osteomalacie en rachitis), die worden veroorzaakt door een tekort aan calcium of vitamine D.
Bij vermoeden van een voedingsdeficiëntie zal de arts uw gewicht willen weten en uw hele dieet beoordelen. Ook kan de arts uw bloed laten onderzoeken op bloedarmoede en om de bloedspiegels van bepaalde voedingsstoffen te meten. Verder kan deze de oorzaak met behulp van een endoscopie of röntgencontrastfoto’s opsporen.
Als er sprake is van een zeer ernstig algemeen tekort, zult u in het ziekenhuis worden opgenomen en zullen voedingsstoffen via een slang door de neus in de maag worden toegediend of via een infuus direct in de bloedbaan.
Naargelang de oorzaak zal de arts het voedingspatroon aanpassen, psychische problemen behandelen en indien nodig aanraden supplementen in te nemen.
- Leeftijd
- Komt meer voor bij kinderen
- Geen factoren van betekenis
- Geen factoren van betekenis
- Leefwijze
- Alcoholverslaving en sterk vermageren zijn risicofactoren
- Geslacht
- Geen factoren van betekenis
- Erfelijkheid
- Geen factoren van betekenis