Een goed uitgebalanceerde voeding bevat voldoende vitaminen en mineralen. Voor de meeste mensen zijn supplementen dan ook niet nodig; hogere doseringen kunnen soms zelfs schadelijk zijn. Bepaalde groepen in de samenleving lopen echter risico en komen wel in aanmerking voor suppletie. Voor deze mensen kan de arts overgaan tot het voorschrijven van vitamine- en/of mineralenpreparaten om deficiënties te voorkomen of te genezen.
De groepen die gevaar lopen zijn jonge kinderen, zwangere vrouwen en ouderen. Ook mensen die aan een chronische ziekte lijden, een ongeluk hebben gehad, of lijden aan een ziekte waardoor de darmen minder goed voeding opnemen(zie Malabsorptie, Malabsorptie), kunnen gemakkelijk deficiënties (tekorten) ontwikkelen, ook van andere belangrijke voedingsstoffen(zie Voedingsdeficiënties, Voedingsdeficiëntie). Een dieet verrijkt met extra eiwitten, koolhydraten en vetten, aangevuld met vitamine- en mineralenpreparaten, kan dan nodig zijn. In bepaalde gevallen, bijvoorbeeld wanneer er geen voedsel door de mond kan worden gegeven of bij ernstige darmafwijkingen, moeten de voedingsstoffen in het bloed worden gebracht via een ader (parenterale voeding). Daarnaast hebben sommige personen met een onregelmatig voedingspatroon (lijners, alternatieve levensstijl) een hogere kans op een te lage inname van vitaminen en mineralen.
In tegenstelling tot de grote hoeveelheden koolhydraten, eiwitten en vetten die het lichaam nodig heeft, is de behoefte aan vitaminen en mineralen gering. De paragrafen hieronder geven een beschrijving van de vitaminen en mineralen die het meest worden voorgeschreven. In het eerste hoofdstuk vindt u de vitaminen, in het tweede de mineralen. Sommige vitaminen en mineralen worden gebruikt om bepaalde aandoeningen te bestrijden, bijvoorbeeld de toepassing van vitamine A-derivaten voor de behandeling van acne(zie Retinoïden, Retinoïden).
