Een infectie die pijnlijke, jeukende en gebarsten plekken tussen de tenen veroorzaakt; ook wel zwemmerseczeem genoemd
Voetschimmel of tinea pedis is een veelvoorkomende schimmelinfectie die vooral de warme en vochtige huid tussen de tenen aantast. In dat laatste geval spreekt men ook wel van zwemmerseczeem.
De aandoening wordt veroorzaakt door verschillende schimmels die gedijen in een warme, vochtige omgeving. Voetschimmel treft vooral tieners en jonge volwassenen, die veel transpireren en vaak dichte, hooggesloten (sport)schoenen dragen. Bij kinderen komt het zelden voor.
Voetschimmel is besmettelijk. De meeste schimmels worden van mens op mens overgedragen. De schimmel is meestal afkomstig van iemand in uw omgeving die een schimmelinfectie heeft. Besmetting vindt vooral plaats door met blote voeten door warme, vochtige ruimten zoals kleedkamers en zwembaden te lopen.
Voetschimmel begint vrijwel altijd tussen de vierde en vijfde teen (zwemmerseczeem) en geeft dan de volgende symptomen:
- een gebarsten, pijnlijk en jeukend kloofje van de huid;
- weke, witte huidschilfers;
- een rauwe, rode, pijnlijke plek.
Soms verspreidt de infectie zich over de voetzolen of de zijkant van de voeten. Daarbij ontstaan rode schilferende plekken, soms met blaasjes en puistjes. Ook het eelt van de voeten kan dikker worden en er kunnen kloven in ontstaan. Als ook de teennagels worden aangetast worden die dik, geel en bros. In dat geval is er sprake van een schimmelnagel. Soms kan er aan de zijkanten van de vingers en in de handpalmen wat vervelling met blaasjes ontstaan. Dit is geen schimmel maar een overgevoeligheidsreactie op de schimmelinfectie van uw voeten die elders op het lichaam zit. Mensen met voetschimmel zijn gevoeliger voor ringworm van de liezen.
De diagnose wordt in eerste instantie gesteld op hoe de aandoening er uit ziet. De arts kan wat schilfers afschrapen om die in het laboratorium te onderzoeken op schimmeldraden.
De geïnfecteerde huid wordt twee keer per dag dun ingesmeerd met een zalf of crème met een antischimmelmiddel. Blijf het preparaat nog enkele dagen na het verdwijnen van de symptomen opbrengen, om ervoor te zorgen dat de infectie volledig verdwenen is. Soms is een sterker antischimmelmiddel nodig.
Het is verstandig om de voeten na het wassen goed te drogen, regelmatig schone sokken aan te trekken en goed ventilerende schoenen te dragen. Het is ook goed de schoenen regelmatig te verwisselen. Schimmelnagels zijn veel moeilijker te behandelen. Als de voetschimmel is behandeld, kan het ter voorkoming van het terugkeren van een infectie helpen om preventieve maatregelen te nemen, zoals het inpoederen van de schoenen met een strooipoeder met imidazol.
De volgende adviezen kunnen misschien helpen de groei van schimmels tegen te gaan en nieuwe schimmelinfecties te voorkomen:
- Was uw voeten liefst zonder zeep. Als u toch een keer zeep gebruikt, spoel dan daarna uw voeten goed af zodat er geen zeepresten achterblijven.
- Droog uw voeten goed af, ook tussen de tenen. Tussen de tenen kunt u eventueel talkpoeder gebruiken.
- Houd uw voeten droog.
- Draag schone katoenen of wollen sokken.
- Draag goed ventilerende, niet te nauwe schoenen, zoals sandalen, linnen of leren schoenen. Draag liever geen gesloten schoenen van rubber of plastic.
- Draag slippers in ruimtes waar veel mensen op blote voeten lopen, en vooral in doucheruimtes en zwembaden.
Na twee tot vier weken ‘smeren’ kunt u verbetering zien. Eventuele puistjes en blaasjes hebben iets langer nodig om te genezen. Dat geldt ook voor de dikke huid van de voetzolen.
- Voetschimmel
- De huid van tenen die door voetschimmel zijn aangetast, wordt wit en week. De huid kan loslaten en een rode, rauwe, pijnlijke plek achterlaten.

- Leeftijd
- Vooral tieners en jonge volwassenen; zelden kinderen
- Leefwijze
- Het langdurig dragen van dichte schoenen is een risicofactor
- Geslacht
- Geen factoren van betekenis
- Erfelijkheid
- Geen factoren van betekenis