Besmetting met een kleine, bloedzuigende draadworm die buikpijn, hoesten en koorts kan veroorzaken
De belangrijkste soorten mijnwormen zijn Ancylostoma duodenale en Necator americanus. De meeste mensen raken besmet door direct contact met larven die in aarde voorkomen en door de menselijke huid binnendringen. De larven verplaatsen zich via het bloed naar de longen en de luchtpijp, worden opgehoest en ingeslikt en ontwikkelen zich in de darmen tot volwassen wormen. Die ongeveer een 1cm lange wormen haken zich met een soort tandjes vast in de darmwand en voeden zich met bloed uit de darmwand. De mannetjes bevruchten de vrouwtjes, waarna ze met de ontlasting het lichaam verlaten. De vrouwtjes blijven achter en leggen eitjes, die met de ontlasting worden uitgescheiden en zich in aarde tot larven ontwikkelen.
De ziekte wordt onder andere verspreid door slechte sanitaire voorzieningen, het gebruik van menselijke uitwerpselen als mest en onvoldoende persoonlijke hygiëne. Mijnworm komt veel voor in tropische gebieden, waar ongeveer de helft van de bevolking wordt getroffen, vooral kinderen. In Europa is de ziekte vooral verspreid door de arbeiders die de St.-Gotthardtunnel aanlegden en door mijnwerkers, omdat de grond in die gevallen warm/vochtig genoeg is voor de larven om te kunnen overleven.
Het enige symptoom in de eerste fase van de besmetting is vaak een jeukende huiduitslag op de plaats waar de larven de huid zijn binnengedrongen, vooral na herhaald contact met de parasiet. In de latere fasen kunnen andere symptomen optreden:
- droge hoest en lichte koorts gedurende korte tijd door de migratie van de larven uit het bloed naar de longen;
- buikpijn door aanwezigheid van de wormen in de darmen.
Onbehandeld kunnen grote aantallen wormen in de darmen een toenemend bloedverlies veroorzaken, waardoor ijzertekort en bloedarmoede (Anemie door ijzertekort) kunnen ontstaan. Langdurige bloedarmoede kan hartaandoeningen (Chronisch hartfalen) veroorzaken.
- Mijnworm
- Deze vergroting laat de mond van een mijnworm zien. De worm haakt zich met zijn ‘tanden’ in de darmwand vast.
- Tand
- Mond
Als de huisarts besmetting met mijnworm vermoedt, zal hij de ontlasting microscopisch laten onderzoeken.
Om de wormen te doden wordt een wormafdrijvend middel (Anthelminthica) en in het geval van bloedarmoede een ijzerpreparaat voorgeschreven.
In (sub)tropische gebieden, kunt u besmetting voorkomen door waterdichte schoenen te dragen als de grond nat of vochtig is, en contact van de huid met de bodem te vermijden.
- Leeftijd
- Vooral kinderen
- Geen factoren van betekenis
- Geen factoren van betekenis
- Leefwijze
- Slechte sanitaire voorzieningen en persoonlijke hygiëne zijn risicofactoren
- Geslacht
- Geen factoren van betekenis
- Erfelijkheid
- Geen factoren van betekenis
