Al op haar zestiende kreeg Fredy vreemde klachten. Ze zat op de HBS en is daardoor niet geslaagd voor haar examens. Ze heeft vanwege haar depressieve problemen het examen ook nooit opnieuw kunnen doen. Ze had toen zelf wel in de gaten dat er iets niet klopte, maar van haar omgeving kreeg ze geen steun, die vonden het maar raar.
Ze heeft later allerlei medicijnen geprobeerd (valium, librium etc) maar niets hielp. Omdat artsen steeds alleen aan een ‘depressie’ dachten.
Toen Fredy 21 jaar was, is ze getrouwd. Haar man wist van haar ‘toestand’, maar heeft daar nooit enige problemen mee gehad. Hij stond altijd achter haar.
Fredy kreeg zelfs drie kinderen. Ze was al een aantal keer opgenomen geweest in ziekenhuizen waarbij er elke keer alleen gedacht werd aan depressie.
Toen Fredy 43 jaar was en weer zo’n opname had, stelde de psychiater een ander medicijn voor. Hij wou het medicijn lithium proberen. Daarbij werd voor het eerst geconstateerd waar Fredy al die jaren last van had.
Ze kreeg toen voor het eerst de diagnose: Fredy had al die jaren ernstige depressies. Ze is nu onder behandeling van een psychiatrisch verpleegkundige en een psychiater.
Elke 3 maanden komt ze terug voor het controleren van haar bloedspiegel en voor een gesprek met de psychiater.
Psychiater Marc Blomlegt de situatie van Fredy verder uit. Ook geeft hij zijn visie over de behandeling van angststoornissen en depressies.