Consequent medicijnen innemen is niet altijd even makkelijk. Vooral ouderen en pubers hebben er vaak problemen mee.
Meike was zo’n puber. Vanaf haar vierde jaar heeft ze . Een lastige ziekte aan de gewrichten die zich bij Meike openbaarde door koortspieken en zich heftig ziek voelen. Meike kreeg , waarvan ze veel bijwerkingen had: ze werd dik en bleef klein. Daarom wilde ze dit niet meer slikken toen ze 14 jaar was.
Veel andere medicijnen passeerden de revue. Meike slikte ze vaak stiekem niet. Tot haar ouders en arts erachter kwamen.
Meike begon toen met een nieuw soort medicijn dat haar goed bevalt. Ze hoeft het maar één keer in de week in te spuiten en ze heeft er geen bijwerkingen van.
Haar moeder Hanny geeft aan dat het belangrijk is dat patiënten goed begeleid worden, ook op sociaal-emotioneel vlak.
Het gaat dan om vragen als: hoe combineer je werk met een chronische ziekte en hoe gaat het met de medicijnen?
In het UMC Utrecht is de begeleiding goed geregeld. Meike gaat eens in de drie maanden naar de reumatoloog. Die onderzoekt haar uitgebreid.
Daarnaast gaat ze voor het sociale en emotionele aspect naar een verpleegkundig specialiste.
