Iemand is wilsonbekwaam als hij niet in staat is om zelf beslissingen te nemen. Denk bijvoorbeeld aan iemand die erg dement of ernstig verstandelijk gehandicapt is. Maar ook iemand die bewusteloos is of bijvoorbeeld baby’s. Iemand kan voor korte of voor langere tijd wilsonbekwaam zijn. Het kan ook per moment verschillen of iemand zelf een beslissing kan nemen.
Daarom moet wilsonbekwaamheid altijd per situatie worden bepaald. Het gaat er altijd om: kan iemand déze beslissing verantwoord voor zichzelf nemen? Pas als dat niet zo is, moeten anderen (mee)besluiten.
De beoordeling van iemands wils(on)bekwaamheid gebeurt altijd door een arts. Hiervoor gebruikt hij een aantal uitgangspunten. Vaste regels zijn niet te geven. Een uitgangspunt is dat iemand wilsbekwaam is totdat bewezen is dat het niet zo is. Dit gebeurt bij elke beslissing opnieuw. Een ander belangrijk uitgangspunt is de vraag of de cliënt de gevolgen van zijn beslissing begrijpt.
Als iemand wilsonbekwaam wordt verklaard, kan er een vertegenwoordiger komen. Maar ook dan kan en mag de wilsonbekwame cliënt over bepaalde zaken nog steeds zelf beslissen. Een erg dement persoon kan misschien niet goed beslissen of hij een bepaalde behandeling wenst. Maar hij kan wel beslissen of hij wel of niet van tomatensoep houdt.
Bent u niet tevreden? Heeft u nog vragen of twijfels? Vertel dit dan aan uw zorgverlener of zijn of haar leidinggevende. Zij weten vaak het meest over uw situatie. En ze kunnen vaak het snelste een oplossing of een antwoord geven.
Kunt u de zorgverlener zelf niet spreken? Of heeft u na een gesprek nog steeds vragen en twijfels? Bespreek het dan met een ondersteuner bij de zorgaanbieder of bij Zorgbelang.
