Een kind onder de 16 is minderjarig. Toch heeft het kind wel eigen rechten. Welke rechten het kind en de ouder/vertegenwoordiger hebben, hangt af van de leeftijd van het kind. Hier wordt uitgelegd welke rechten een kind onder de 12 heeft. En welke rechten een kind tussen 12 en 16 jaar heeft.
Bij een kind onder de 12 hebben ouders nog veel te zeggen. De ouders moeten bijvoorbeeld toestemming geven voor een behandeling. Zij mogen beslissen. Bij hun beslissing moeten zij wel altijd rekening houden met wat het kind wil. Hun beslissing moet goed zijn voor het kind. De ouders mogen ook in het dossier kijken, het kind niet. De ouders én het kind hebben recht op informatie. Dat betekent dat de zorgverlener informatie moet geven over de zorg. De zorgverlener moet de informatie zo uitleggen, dat het kind het snapt.
Een kind tussen 12 en 16 jaar heeft grotendeels dezelfde rechten als iemand die meerderjarig is. Maar de rechten over informatie en beslissen zijn anders. Deze worden hier uitgelegd.
Iemand tussen 12 en 16 mag zelf informatie krijgen. Hij mag ook in het dossier kijken en hij heeft recht op privacy. Dit zijn dezelfde regels als bij volwassenen. Soms hebben de ouders ook recht op informatie en mogen ze ook in het dossier kijken. Dit hangt af van de situatie. Als de ouders toestemming hebben gegeven voor de behandeling, mag het meestal wel. Maar als de ouders geen toestemming hebben gegeven, dan mogen ze ook geen informatie krijgen. En ze mogen niet in het dossier kijken.
Iemand tussen 12 en 16 beslist samen met zijn ouders/voogd over behandeling en zorg. Het kind en de ouders moeten dus allebei toestemming geven. Maar wat als het kind of de ouders geen toestemming wil geven? Wat de zorgverlener dan moet doen wordt hierna uitgelegd.
Als het nodig is, kan de zorg of behandeling ook doorgaan zonder toestemming van de ouders. Stel dat het kind een geslachtsziekte heeft en hij wil dit niet aan zijn ouders vertellen. Als hij niet behandeld wordt, is dat gevaarlijk voor zijn gezondheid. Daarom mag de zorgverlener dan toch behandelen. Ook al hebben de ouders het niet goedgekeurd.
Soms wil het kind geen toestemming geven. De zorgverlener moet dan goed kijken wat er aan de hand is. Heeft het kind wel goed nagedacht over zijn besluit? En wat zijn de risico’s als hij geen behandeling krijgt? Zijn de risico’s klein en is het niet behandelen geen groot probleem? Dan zal een zorgverlener doen wat het kind wil. Dan zal hij dus niet behandelen.
Bent u niet tevreden? Heeft u nog vragen of twijfels? Vertel dit dan aan uw zorgverlener of zijn of haar leidinggevende. Zij weten vaak het meest over uw situatie. En ze kunnen vaak het snelste een oplossing of een antwoord geven.
Kunt u de zorgverlener zelf niet spreken? Of heeft u na een gesprek nog steeds vragen en twijfels? Bespreek het dan met een ondersteuner bij de zorgaanbieder of bij Zorgbelang.
