Iedereen moet zorg krijgen die nodig is. Een zorgverlener moet die zorg geven. Dit heet de zorgplicht. Hij moet u dus in principe aannemen. Er zijn wel een paar uitzonderingen. Redenen waarom de zorgverlener u niet hoeft aan te nemen zijn:
- Er is geen vertrouwen tussen u en de zorgverlener.
- De zorgverlener heeft geen plaats.
- De behandeling is niet (meer) nodig volgens de zorgverlener.
- U woont buiten de regio waar de zorgverlener werkt.
- U bent agressief of erg onaardig geweest tegen de zorgverlener.
- De zorgverlener heeft vanuit zijn gevoel problemen met de behandeling (bijvoorbeeld abortus).
- Uw zorg wordt niet vergoed of u kunt de zorg niet betalen.
Neemt een zorgverlener u niet aan? Dan moet hij duidelijk vertellen waarom hij dat doet. Als het nodig is moet hij u doorsturen naar een collega. In een noodsituatie moet de zorgverlener wel altijd noodhulp geven.
Bent u niet tevreden? Heeft u nog vragen of twijfels? Vertel dit dan aan uw zorgverlener of zijn of haar leidinggevende. Zij weten vaak het meest over uw situatie. En ze kunnen vaak het snelste een oplossing of een antwoord geven.
Kunt u de zorgverlener zelf niet spreken? Of heeft u na een gesprek nog steeds vragen en twijfels? Bespreek het dan met een ondersteuner bij de zorgaanbieder of bij Zorgbelang.
