Uw zorgverlener verwijst u door als hij u zelf niet de zorg kan bieden die nodig is. Daarvoor kunnen meerdere redenen bestaan. Bijvoorbeeld: de zorgverlener heeft onvoldoende tijd, hij heeft niet de juiste hulpmiddelen of de juiste deskundigheid ‘in huis’. Of hij denkt dat u in een andere omgeving en met een andere hulpverlener beter uit de voeten kunt.
U kunt ook zelf het gevoel hebben dat u beter met een andere zorgverlener verder kunt gaan. U bent in principe vrij in de keuze daarvoor, maar de vergoeding hangt wel samen met de ‘goedkeuring’ van de verwijzer. Deze moet het ook inderdaad nodig vinden dat u naar een andere hulpverlener gaat.
Verschilt u met uw huidige zorgverlener van mening, dan is het vragen van een tweede mening (eigenlijk een derde mening) wellicht een uitkomst. U kunt ook uw huisarts vragen om u (opnieuw) te verwijzen, naar een andere of meer gespecialiseerde hulpverlener. Soms kan ook uw zorgverzekeraar hierin bemiddelen.
Bent u niet tevreden? Heeft u nog vragen of twijfels? Vertel dit dan aan uw zorgverlener of zijn of haar leidinggevende. Zij weten vaak het meest over uw situatie. En ze kunnen vaak het snelste een oplossing of een antwoord geven.
Kunt u de zorgverlener zelf niet spreken? Of heeft u na een gesprek nog steeds vragen en twijfels? Bespreek het dan met een ondersteuner bij de zorgaanbieder of bij Zorgbelang.
