U heeft recht op bepaalde zorg als deze volgens een indicatiesteller nodig is. Dat wordt een indicatie (zorgbehoefte) genoemd. Deze indicatie wordt gesteld door een instantie die zelf niet de zorg geeft. Vaak is dat het CIZ (Centrum Indicatiestelling Zorg). Als er geen indicatie is, zal het verkrijgen van de gewenste zorg of behandeling moeilijk zijn. Zonder indicatie is de vergoeding ook niet geregeld.
Bent u het niet eens met de gestelde indicatie, dan kunt u om herindicatie vragen. Degene die de indicatie stelt, moet u informeren over de mogelijkheden hiervoor.
Bij (medische) behandeling is de indicatie eigenlijk ‘verpakt’ in de diagnose. Als de arts zegt dat u een bepaalde kwaal of ziekte heeft, volgt daaruit dat u ook een passende behandeling moet krijgen. Bent u het niet eens met de diagnose of de voorgestelde behandeling, dan kunt u eventueel om een tweede mening (second opinion) vragen.
Bent u niet tevreden? Heeft u nog vragen of twijfels? Vertel dit dan aan uw zorgverlener of zijn of haar leidinggevende. Zij weten vaak het meest over uw situatie. En ze kunnen vaak het snelste een oplossing of een antwoord geven.
Kunt u de zorgverlener zelf niet spreken? Of heeft u na een gesprek nog steeds vragen en twijfels? Bespreek het dan met een ondersteuner bij de zorgaanbieder of bij Zorgbelang.