Een goede zorgverlener houdt rekening met uw wensen. Maar hij hoeft niet alle hulp te bieden. Hij moet u wel de zorg bieden die noodzakelijk is. En de zorg die is afgesproken en die hij ook goed kan leveren.
De zorgverlener kan bijvoorbeeld beslissen dat fysiotherapie voor u geen nut heeft. Terwijl u zelf wel fysiotherapie wilt. Of hij schrijft een ander medicijn voor dan u wilt. Omdat hij vindt dat dat medicijn beter is.
Wil de zorgverlener u bepaalde hulp niet bieden? Dan moet hij wel aan u vertellen waarom. U mag hem ook vragen om dit op te schrijven. Bent u het niet eens met zijn beslissing? Dan kunt u om een andere mening vragen. Dit heet een second opinion.
Bent u niet tevreden? Heeft u nog vragen of twijfels? Vertel dit dan aan uw zorgverlener of zijn of haar leidinggevende. Zij weten vaak het meest over uw situatie. En ze kunnen vaak het snelste een oplossing of een antwoord geven.
Kunt u de zorgverlener zelf niet spreken? Of heeft u na een gesprek nog steeds vragen en twijfels? Bespreek het dan met een ondersteuner bij de zorgaanbieder of bij Zorgbelang.
