U moet meestal toestemming geven voor zorg of een behandeling. U mag niet worden behandeld als u dat niet wilt. Om te kunnen beslissen of u een behandeling wilt, heeft u genoeg informatie nodig. Dit heet ‘informed consent’.
Er zijn een paar uitzonderingen. De zorgverlener hoeft u niet altijd speciaal toestemming te vragen. Bijvoorbeeld bij ‘normale’ zaken, zoals bloeddruk meten. Werkt u gewoon mee en zegt u niet dat u het niet wilt? Dan mag de zorgverlener ervan uitgaan dat u het goed vindt.
Het kan ook zijn dat u zelf geen toestemming kunt geven. Bijvoorbeeld: u bent bewusteloos en u moet meteen geholpen worden. De zorgverlener moet dan wel proberen te overleggen met iemand die namens u kan spreken. Hij zal ook achteraf toestemming aan u vragen. Meestal legt hij na afloop dan uit wat hij heeft gedaan en waarom.
In speciale gevallen mag een zorgverlener u dwingen. Hij heeft dan niet uw toestemming nodig om iets te doen. Hier leest u meer over dwang en de rechten die u heeft.
Bent u niet tevreden? Heeft u nog vragen of twijfels? Vertel dit dan aan uw zorgverlener of zijn of haar leidinggevende. Zij weten vaak het meest over uw situatie. En ze kunnen vaak het snelste een oplossing of een antwoord geven.
Kunt u de zorgverlener zelf niet spreken? Of heeft u na een gesprek nog steeds vragen en twijfels? Bespreek het dan met een ondersteuner bij de zorgaanbieder of bij Zorgbelang.