Een huisarts heeft, net als andere hulpverleners in de gezondheidszorg, een geheimhoudingsplicht. Geheimhouding betekent dat de huisarts de gegevens over u niet aan anderen mag geven. Niemand mag uw gegevens inzien of op een andere manier krijgen. Ook niet uw echtgenoot(e) of uw kinderen. Hij mag dit alleen doen als u daar toestemming voor heeft gegeven. Voor kinderen in de leeftijd van twaalf tot zestien jaar beslist de huisarts zelf, na overleg met het kind, of hij de ouders inlichtingen geeft.
In De Wet op de Geneeskundige Behandelingsovereenkomst (meer over de WGBO) en de Wet Bescherming Persoonsgegevens (meer over de WBP) staan bepalingen over geheimhouding. Er zijn enkele situaties waarin de zorgverlener, dus uw huisarts, zijn geheimhoudingsplicht mag of zelfs moet doorbreken. Meer informatie over geheimhouding vindt u op het onderdeel Patiëntenrechten en -organisaties.
De zorgverlener mag zonder uw toestemming gegevens verstrekken aan personen die rechtstreeks betrokken zijn bij uw behandeling. U kunt hierbij denken aan de verpleeghuisarts die informatie verstrekt aan de fysiotherapeut die u ook behandelt. De gegevens moeten dan wel noodzakelijk zijn voor de behandeling.
Tekst: Postbus 51
Laatste wijziging: 10 juli 2007
