Doel van de euthanasiewet is duidelijkheid te geven over strafbaarheid bij euthanasie. Euthanasie is het op uitdrukkelijk verzoek beëindigen van het leven of helpen bij zelfdoding. Alleen een arts kan euthanasie uitvoeren. De term euthanasie is alleen van toepassing als actief wordt (mee)gewerkt aan de zelfdoding. Dus het op verzoek stoppen van een behandeling of het afzien van verdere zinloze medische handelingen is geen vorm van euthanasie. Ook het toedienen van medicijnen om het lijden te verlichten is geen euthanasie. De arts die de euthanasie uitvoert, is niet strafbaar als hij het volgens de regels doet. De regels zijn onder andere:
- Euthanasie mag alleen op uitdrukkelijk verzoek van u zelf.
- De arts moet de overtuiging hebben dat uw verzoek weloverwogen en vrijwillig is.
- De arts moet overtuigd zijn van ondraaglijk en uitzichtloos lijden.
- De arts moet raad hebben gevraagd bij een onafhankelijke arts.
- De levensbeëindiging moet medisch zorgvuldig worden uitgevoerd.
Een regionale toetsingscommissie bekijkt of de arts zich aan de zorgvuldigheidseisen heeft gehouden.
De wet biedt erkenning van schriftelijke wilsverklaringen betreffende levensbeëindiging (zogenoemde euthanasieverklaringen). Een schriftelijke wilsverklaring betekent, dat de arts deze verklaring kan beschouwen als de wil van de patiënt. De verklaring heeft dezelfde status als een concreet verzoek om levensbeëindiging. Zowel een mondeling als een schriftelijk verzoek legitimeert de arts het euthanasieverzoek in te willigen. Hij is hiertoe nooit verplicht en hij mag alleen mét inachtneming van de in de wet genoemde zorgvuldigheidseisen euthanasie inwilligen.
- De wettekst van de euthanasiewet is te lezen op de site van de overheid.