Direct naar inhoud
www.kiesBeter.nl gebruikt analytische cookies om het gebruik van de website te analyseren en daarmee de website te kunnen verbeteren. Lees meer over cookies en hoe u cookies kunt uitschakelen. Sluiten

Zorg thuis

Belangrijke thema's bij Zorg thuis:

Ook wel: zorg en ondersteuning thuis

Hebt u thuis verpleging, verzorging of begeleiding nodig? Dan mag u die zelf aanvragen bij een organisatie bij u in de buurt. Er komt dan een wijkverpleegkundige bij u langs. Die kijkt samen met u welke hulp nodig is.

Hulp in de huishouding moet u aanvragen bij de gemeente. De manier waarop die contact met u opneemt verschilt per gemeente.

Met extra zorg kunt u langer thuis blijven wonen. Ook met een handicap of ziekte. De zorg kan bestaan uit:

  • Verpleging en verzorging (wijkverpleging).
  • Hulp in de huishouding (gemeente).
  • Begeleiding bij praktische zaken (gemeente).

U krijgt zorg zolang als u die nodig hebt. Dat kan voor korte tijd zijn. Bijvoorbeeld om te herstellen van een operatie. Maar het kan ook jaren duren. Zorg thuis is voor mensen van alle leeftijden. In de praktijk maken vooral veel ouderen en mensen met een chronische ziekte er gebruik van.

Zorg thuis is vaak een aanvulling op wat u zelf kunt doen. En op wat de mensen om u heen kunnen doen. Vaak nemen familieleden een deel van de zorg op zich. Bijvoorbeeld een partner, dochter of zoon. Mensen die dit doen heten mantelzorgers.

Verberg

Ook wel: wijkverpleging

Hierbij gaat het om persoonlijke en medische zorg. Bijvoorbeeld:

  • Hulp bij het wassen en aankleden.
  • Hulp bij het aantrekken en uittrekken van steunkousen.
  • Een wond verzorgen.
  • Een stoma verzorgen.
  • Medicijnen toedienen.

Deze zorg wordt gecoördineerd door de wijkverpleegkundige. Meestal werkt deze vanuit een wijkteam. In dat wijkteam zitten ook verpleegkundigen en verzorgenden. Die voeren de zorg dan uit. Een verpleegkundige geeft bijvoorbeeld injecties of verzorgt een wond. En een verzorgende helpt bijvoorbeeld bij wassen en aankleden.

Lees meer over wijkverpleging.

Bekijk een filmpje over wijkverpleging.

U kunt verpleging en verzorging direct aanvragen bij de wijkverpleegkundige. Daarvoor hebt u geen verwijzing van de huisarts nodig. De huisarts kan u wel helpen bij de aanvraag. Ook het sociale wijkteam van de gemeente waar u woont kan u helpen bij het aanvragen van hulp. Komt u uit het ziekenhuis? Dan kan een verpleegkundige van het ziekenhuis zorg thuis voor u aanvragen. Zo’n verpleegkundige heet ook wel transfer-verpleegkundige of liaison-verpleegkundige.

Verpleging en verzorging worden vergoed via het basispakket van uw zorgverzekering. U betaalt geen eigen risico en ook geen eigen bijdrage.

Voor de vergoeding hebt u wel een indicatie nodig. De wijkverpleegkundige stelt de indicatie. Daarom komt zij eerst bij u langs om uw situatie te beoordelen. Ze bekijkt of uw naasten misschien bepaalde taken op zich kunnen nemen. En of er hulp van andere zorgverleners nodig is. Bijvoorbeeld van de huisarts of een maatschappelijk werker. De wijkverpleegkundige helpt u ook om dat te regelen. Samen met u maakt zij duidelijke afspraken over de zorg.

In sommige situaties is het anders geregeld:

U kunt zorg thuis ook aanvragen zonder indicatie. Dan betaalt u de kosten zelf. Dit heet particuliere zorg thuis.

Misschien stelt u speciale eisen aan de zorg. U hebt bijvoorbeeld niet alleen thuis zorg nodig, maar ook op uw werk. Of u wilt altijd door dezelfde verzorger geholpen worden. Of u hebt de zorg op wisselende tijden nodig. Een zorgverlener kan niet altijd aan deze wensen voldoen.

In dat geval kunt u een persoonsgebonden budget (PGB verpleging en verzorging) aanvragen. Van uw zorgverzekeraar krijgt u dan geld om de zorg zelf in te kopen. Dat betekent dat u zelf mensen zoekt die u kunnen verzorgen en verplegen. U maakt zelf afspraken met hen en betaalt ze ook zelf uit. Dit persoonsgebonden budget heet ook wel Zvw-budget, omdat het geregeld is via de Zorgverzekeringswet (Zvw).

Voor het Zvw-budget hebt u wel een indicatie van de wijkverpleegkundige nodig.

Lees meer over het Zvw-budget.

Wijkverpleging is bedoeld voor mensen met een lichamelijke ziekte, een lichamelijke handicap of dementie. Maar soms hebben mensen om andere redenen hulp nodig bij de persoonlijke verzorging. Bijvoorbeeld bij psychiatrische problemen. Of bij een verstandelijke of zintuiglijke beperking.

Officieel gaat het dan niet om ‘verpleging en verzorging’ maar om ‘begeleiding en ondersteuning’. Dat is een andere vorm van zorg thuis. Daarvoor moet u bij de gemeente zijn. De gemeente regelt deze zorg via de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo).

De gemeente schakelt vaak een organisatie in. Die levert dan de zorg. Er komt dan een zorgverlener langs om te helpen bij de persoonlijke verzorging.
Kijk voor meer informatie bij ‘Begeleiding en ondersteuning in het dagelijks leven’ op deze pagina.

Sommige mensen hebben 24 uur per dag zorg of toezicht nodig. Bijvoorbeeld mensen die al erg dement zijn. Of mensen met een ernstige handicap. Deze zorg is zo duur dat zorgverzekeraars hem niet kunnen betalen. Daarom wordt de zorg vergoed door de overheid, via de Wet langdurige zorg (Wlz).

Lees meer over Wlz-zorg thuis.

Voor de vergoeding hebt u een indicatie nodig. Deze kunt u aanvragen bij een Centrum indicatiestelling zorg (CIZ). Het CIZ beoordeelt of u recht hebt op deze zorg. Bij de aanvraag kunt u hulp krijgen van de gemeente waar u woont. De gemeente heeft speciaal mensen in dienst voor gratis hulp bij deze aanvraag.

Lees meer over het aanvragen van een Wlz-indicatie.

Doe de CIZ- webcheck om te zien of u wel of geen indicatie nodig hebt.

Als u een indicatie krijgt, neemt het zorgkantoor uit uw regio contact met u op. Het zorgkantoor helpt u de zorg te regelen. Alle afspraken over de zorg komen in een zorgplan (ook wel: zorgleefplan of ondersteuningsplan) te staan. Dat is verplicht. Als alles staat opgeschreven, weet iedereen waar hij aan toe is.

Bekijk welk zorgkantoor bij uw regio hoort.

Lees meer over het zorgplan.

U kunt het zorgkantoor ook vragen om een persoonsgebonden budget (PGB). U krijgt dan geld om zelf de zorg in te kopen. Dat betekent dat u zelf mensen zoekt die u kunnen verzorgen en verplegen. U maakt zelf afspraken met ze. De Sociale Verzekeringsbank (SVB) betaalt deze mensen uit.

Lees meer over het Wlz-budget.

Voor Wlz-zorg betaalt u een eigen bijdrage. Die wordt berekend door het CAK (Centraal Administratie Kantoor).

Lees meer over de eigen bijdrage.

Verberg

Voor verpleging van kinderen thuis krijgt u een indicatie van een kinderverpleegkundige. Voor verzorging en begeleiding van kinderen thuis gelden andere regels. Indicatie hiervoor moet u aanvragen via het jeugdloket van uw gemeente.

Verpleging van kinderen thuis wordt geïndiceerd door een kinderverpleegkundige en niet door de gemeente. Verzorging en begeleiding van kinderen wordt (vooralsnog) geïndiceerd vanuit de jeugdwet. 

Het gezin heeft vaak te maken met meerdere zorgverleners en instanties. Op welke zorg en ondersteuning kunnen ouders rekenen? Hierbij kan het Medisch Kindzorgsysteem (MKS) helpen. Dit staat beschreven in de Kwaliteitsstandaard Verpleegkundige kindzorg thuis. Hierin hebben zorgverleners samen opgeschreven wat goede kinderverpleegkundige zorg is. Het betreft zorg in de eigen omgeving voor kinderen en jongeren van 0 tot 18 jaar met een lichamelijke aandoening. Het document kan ook ouders helpen om de wensen en behoeften van het gezin goed kenbaar te maken.

Bekijk de Kwaliteitsstandaard Verpleegkundige kindzorg thuis.

Verberg

Ook wel: thuishulp

Lukt het door uw ziekte of beperking niet meer om zelf het huishouden te doen? Een huishoudelijke hulp kan dan taken van u overnemen. Bijvoorbeeld:

  • Het huis opruimen, stoffen, dweilen en stofzuigen.
  • Uw bed opmaken en verschonen.
  • Het toilet en de badkamer schoonmaken.
  • De was doen.
  • Boodschappen doen en koken.

Deze zorg wordt geregeld door de gemeente waar u woont. De gemeente kan een organisatie inhuren voor de hulp in de huishouding. Dat betekent dat uw huishoudelijke hulp in dienst is van die organisatie. Maar de gemeente kan ook naar een andere oplossing zoeken. Iedere gemeente regelt het op zijn eigen manier.

Lees meer over hulp in de huishouding.

Hulp in de huishouding valt onder de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo). Volgens deze wet moeten gemeenten ervoor zorgen dat mensen langer thuis kunnen blijven wonen en andere mensen kunnen blijven ontmoeten.

Hulp in de huishouding kunt u aanvragen bij de gemeente waar u woont. Iedere gemeente heeft hiervoor een speciaal Wmo-loket of zorgloket. De gemeente bepaalt of u recht hebt op deze zorg. Dit gebeurt op basis van een gesprek (ook wel: keukentafelgesprek). Een medewerker van de gemeente komt langs om met u te praten over uw situatie. Hij bekijkt dan ook wat u zelf nog kunt doen en wat uw naasten voor u kunnen doen.

Of u de huishoudelijke hulp krijgt, hangt af van uw gemeente. Iedere gemeente bepaalt zelf de regels. De gemeente mag ook een eigen bijdrage vragen. Die wordt berekend door het CAK (Centraal Administratiekantoor).

Lees meer over de aanvraag bij de gemeente.

Lees meer over de Wmo.

In sommige situaties is het anders geregeld:

U kunt ook zelf een huishoudelijke hulp inhuren. Bijvoorbeeld via een organisatie voor zorg thuis of een schoonmaakbedrijf. U betaalt dan zelf de kosten.

Vindt de gemeente dat u recht hebt op huishoudelijke hulp? Dan kunt u de gemeente ook vragen om een persoonsgebonden budget (PGB). U krijgt dan geld om zelf een huishoudelijke hulp in te huren. U zoekt zelf een hulp en maakt ook zelf afspraken. De SVB (Sociale Verzekeringsbank) betaalt het geld aan uw hulp.

Lees meer over het Wmo-budget.

Verberg

Hierbij ligt de nadruk op praktische en sociale hulp in het dagelijks leven om niet-medische redenen. Een persoonlijk begeleider helpt u om zelfstandig te wonen. Bijvoorbeeld met:

  • Hulp bij de administratie.
  • Hulp bij het boodschappen doen.
  • Hulp bij de opvoeding.
  • Hulp bij het indelen van uw dag.
  • Hulp bij het leggen van sociale contacten.

Deze zorg wordt geregeld door de gemeente waar u woont. De gemeente kan een zorgverlener inhuren voor de begeleiding. Maar de gemeente kan ook naar een andere oplossing zoeken. Iedere gemeente regelt het op zijn eigen manier.

Lees meer over begeleiding in het dagelijks leven.

Begeleiding valt onder de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo). Volgens deze wet moeten gemeenten ervoor zorgen dat mensen langer thuis kunnen blijven wonen en andere mensen kunnen blijven ontmoeten.

Begeleiding kunt u aanvragen bij de gemeente waar u woont. Iedere gemeente heeft hiervoor een speciaal Wmo-loket of zorgloket. De gemeente bepaalt of u recht hebt op deze zorg. Dit gebeurt op basis van een gesprek (ook wel: keukentafelgesprek). Een medewerker van de gemeente komt langs om met u te praten over uw situatie. Hij bekijkt dan ook wat u zelf nog kunt doen en wat uw naasten voor u kunnen doen.

Of u begeleiding krijgt, hangt af van uw gemeente. Iedere gemeente bepaalt zelf de regels. De gemeente mag ook een eigen bijdrage vragen. Die wordt berekend door het CAK (Centraal Administratiekantoor).

Lees meer over de aanvraag bij de gemeente.

Lees meer over de Wmo.

In sommige situaties is het anders geregeld:

U kunt ook zelf een begeleider of coach inhuren. Bijvoorbeeld via een organisatie voor verpleging en verzorging of een particulier bedrijf. U betaalt dan zelf de kosten.

Vindt de gemeente dat u recht hebt op persoonlijke begeleiding? Dan kunt u de gemeente ook vragen om een persoonsgebonden budget (PGB). U krijgt dan geld om zelf een begeleider of coach in te huren. U zoekt zelf een begeleider en maakt ook zelf afspraken. De SVB (Sociale Verzekeringsbank) betaalt het geld aan uw begeleider.

Lees meer over het Wmo-budget.

Begeleiding voor kinderen en jongeren valt onder de Jeugdwet. Deze wordt ook uitgevoerd door de gemeenten. U vraagt de begeleiding dus ook aan bij de gemeente waar u woont. Alleen komt het geld voor de begeleiding uit een ander potje.

Lees meer over de aanvraag van jeugdhulp.

Soms is de begeleiding bedoeld voor mensen die 24 uur per dag zorg of toezicht nodig hebben. Bijvoorbeeld mensen met een ernstige handicap of langdurige psychiatrische problemen. In dat geval valt de zorg onder de Wet langdurige zorg (Wlz). Kijk voor meer informatie bij ‘Verpleging en verzorging’ op deze pagina.

Verberg

Bij zorg thuis kunt u te maken krijgen met verschillende regelingen. Dat maakt de aanvraag soms lastig en ingewikkeld. De belangrijkste punten staan kort beschreven op deze pagina. Uitgebreide informatie vindt u op de site Regelhulp.nl. Dit is de wegwijzer van de overheid naar zorg en ondersteuning.

U kunt ook anderen om hulp vragen bij het regelen van zorg thuis. Bijvoorbeeld uw huisarts, het sociale wijkteam of de organisatie MEE Nederland. Er zijn ook vrijwilligers die u kunnen steunen. Ook de gemeente waar u woont kan vaak helpen. Op Regelhulp.nl kunt u zien hoe u contact kunt opnemen met uw gemeente.

Verberg

Vergelijkingshulp verpleging en verzorging thuis

Deze vergelijkingshulp van Patiëntenfederatie Nederland is gebaseerd op waarderingen van Zorgkaart Nederland. Mensen kunnen hier zelf beoordelingen op plaatsen. Het zijn eigen meningen over ontvangen zorg thuis. Deze informatie kan u helpen bij het vinden van een organisatie voor verpleging en verzorging thuis.

Ga naar de Vergelijkingshulp verpleging en verzorging thuis

Zoek en vergelijk zorginstellingen

Bekijk kwaliteit en kies welke zorginstelling het beste bij u past

Meer weten over zorg thuis?

Bronnen: Regelhulp.nl en Rijksoverheid.nl

Deze pagina is voor het laatst gewijzigd op 02 oktober 2018.

Deel deze pagina via: