Schotwonden

Letsel van een lichaamsdeel door een kogel of een schot hagel

De gevolgen van een schotwond hangen af van de plaats, het soort wapen en de afstand vanwaar het wapen werd afgevuurd. Afgezien van de beschadiging van weefsels bestaat het risico van infectie. Schotwonden in hoofd en romp zijn vaak levensbedreigend. De meeste slachtoffers zijn jonge mannen in stedelijke gebieden.

De verschillende vormen van schotwonden

Een schotwond in een van de ledematen kan een wekedelenletsel (vleeswond)veroorzaken, maar ook een botbreuk. Dergelijke verwondingen zijn meestal niet ernstig. Beschadiging van vitale organen kan echter levensbedreigend zijn. Een schot in de borst leidt meestal tot ademhalingsmoeilijkheden en kan pneumothorax veroorzaken, waarbij lucht terechtkomt in de ruimte tussen de twee membranen rondom de longen. Als de milt of lever beschadigd wordt, kan een levensgevaarlijke bloeding optreden die leidt tot bewustzijnsverlies en shock. Een schotwond in de darmen veroorzaakt weglekken van de darminhoud in de buikholte, waardoor buikvliesontsteking kan ontstaan. Een schotwond in het hart of het hoofd is meestal dodelijk.

Wat kunt u doen bij schotwonden?

Als iemand in uw directe omgeving een schotwond heeft opgelopen, moet u eerst de ademhaling en pols controleren (zie Eerste hulp: abc van reanimatie) en dan een ambulance waarschuwen. Probeer de bloeding te stelpen door druk uit te oefenen op de wond (zie Eerste hulp: ernstige bloedingen). Geef in het geval van shock eerste hulp (zie Eerste hulp: shock).

De behandeling van schotwonden

Iedereen die een schotwond heeft opgelopen, moet in het ziekenhuis worden behandeld. Eerst zal men proberen de bloeding te stelpen en zuurstof en intraveneus vocht toedienen. Bij ernstig bloedverlies kan een bloedtransfusie noodzakelijk zijn. Ter voorkoming van infectie, geeft men een injectie tegen tetanus (zie Vaccins en immunoglobulinen) en antibiotica.

Na de eerste hulp onderzoekt men met behulp van röntgenfoto’s (Röntgenopname (test)), een CT-scan en MRI hoe veel inwendige weefsels beschadigd zijn. In vrijwel alle gevallen is een operatie nodig om beschadigde organen te hechten en de kogel(s), kledingdeeltjes en ander materiaal te verwijderen. Als de wond is schoongemaakt en de bloeding gestelpt, wordt de wond vier tot vijf dagen afgedekt met steriel gaas om infectie te voorkomen. Daarna wordt de wond gehecht.

Bepaalde verwondingen moeten uitvoeriger worden behandeld. Als zich pneumothorax ontwikkelt, wordt in de ruimte tussen de twee membranen een drain (Drainage (behandeling)) aangebracht om de lucht te laten ontsnappen. Bij ademhalingsmoeilijkheden geeft men kunstmatige beademing (zie Intensive care, Op de intensive care (omgeving)).

Bij een snelle behandeling is de schade in veel gevallen niet blijvend, maar psychotherapie (Counseling) kan noodzakelijk zijn om posttraumatische stressstoornis (Posttraumatische stressstoornis) te voorkomen. Als vitale organen geraakt zijn, is het letsel vaak dodelijk.